Nog voor er ooit van enige zwangerschap sprake was, was ik hoegenaamd niet van plan om ooit een kind van mij voor zijn/haar 3de verjaardag naar school te sturen, om een x-aantal redenen.
Op 18 februari wordt ons miss 2 jaar en een half en dat houdt in dat ze in theorie vanaf 2 maart aanstaande mag starten op school. Door de vorige zin te typen, krimpen zowel mijn maag, mijn darmen als mijn baarmoeder ineen, om maar te schetsen hoe fel ik dit zie zitten…
Mijn “plan” was om ze pas in september 2009 te laten starten, dan is ze net 3, de papa zag het eventueel wèl zitten om ze te laten starten na de krokus- of na de paasvakantie. Na de paasvakantie lijkt me persoonlijk geen goed idee omdat dit dan zo dicht bij de geboorte van ons tweede klein geweld ligt en ik wil ze niet de indruk geven dat zij daarvoor moet “schuiven”, misschien onterecht dat ik daarvoor vrees, maar een mens weet nooit wat er in zo’n kleine hoofdjes omgaat.
Dus zitten we hier met een dilemma, ik heb begrip voor de redenen waarom de papa vindt dat ze nu al kan/mag starten (alhoewel hij het precies ook minder en minder ziet zitten nu de datum nadert…) en hij heeft begrip voor de mijne, dus heb ik maar eens geluisterd bij mensen die toch ietsje afweten van kinders en opvoeden en ontwikkeling en nog van die dingen, met name in de crèche, bij de mensen die haar meer dan acht uur per dag bij zich hebben. Verdict: ze is er klaar voor, meer dan klaar. Ik ben ook geen kip, dat wèèt ik ook wel, ’t is geen “achterlijk” kind, ze is al màànden zindelijk, ze babbelt en vraagt ons de oren van ons hoofd, ze kan zich uitdrukken, zelfs bij derden die haar zelden horen spreken is ze perfect begrijpbaar, ze is actief, énorm sociaal, heel erg vrolijk en happy, extravert, motorisch op schema, eet goed, doet haar jas en schoenen en heel wat andere kledij zelf aan en uit, ze kickt op zelfstandigheid en snakt er ook naar om zoveel mogelijk dingen zelf te mogen en te kunnen doen, ze houdt van het contact met andere kindjes, ze is nieuwsgierig en naast haar occasionele hysterische peuterbuien is ze vooral zoals ze zichzelf ook benoemt “een finke meid”! Tot zover het stoefen over onze dochter.
Maar kijk, ik wil haar nog niet uit dat beschermende milieu van een crèche halen (gelukkig zal ze er wel nog terechtkunnen in de vakanties tot haar vierde verjaardag), ik wil haar nog niet in dat massagedoe van een school smijten waar alles draait rond (al dan niet terechte) regeltjes en structuren, in dat wereldje van concurrentie en competitie en presteren en “toch maar zorgen dat je bij de betere hoort hé!”, bweurk, bweurk en bweurk. Misschien komt dit ook doordat ze naar een school zal gaan welke niet 100 % mijn persoonlijk gedacht is, ‘k denk wel dat we uit het (relatief beperkte) aanbod het beste schooltje hebben gekozen, maar het is niet het schooltje waar ik mijn kind(eren) heen zou sturen moest ik een alleenstaande moeder zijn (en alles alleen zou moeten beslissen), wat ik uiteraard gelukkig niet ben hé, voor alle duidelijkheid!
Dinsdagavond is er een infoavond voor de toekomstige peutertjes en vooral voor hun ouders (want uiteraard zal ze eerst nog in een peuterklasje zitten) en dan zal ik beslissen.
Bweurk.
pfff ik zit met hetzelfde gevoel hoor…
…
isla mag gelukkig pas instappen in mei en dat maakt het (vooral voor mezelf) gemakkelijker om te verantwoorden waarom ik tot september wil wachten
Ik wil dat precies ook alsmaar uitstellen!
Argumenten over geld, schuif ik dan ook graag in de vuilbak
Een school en een kribbe… ‘t is toch (in mijn ogen die veel scholen zien) echt iets anders en mijn eigen voorkeur gaat ook uit naar toch ietske langer in de kribbe vertoeven
Benieuwd wat het wordt!
Fien gaat volgende woensdag. Ze is 10 september 2,5 jaar geworden.
Maw ze zal 2 jaar, 10 maanden en 4 dagen oud zijn.
Als er geen kindje op komst was voor eind februari , zou ik ze ook pas gestuurd hebben rond haar 3de verjaardag.
Als kleuterjuf vind ik 2,5 te vroeg. Zo’n kleine kinderen (hoe snugger ook) kunnen best wel tegen wat nestwarmte.
Ze met haar verjaardag sturen is geen optie. Ze zou idd het gevoel krijgen dat zij plaats moet ruimen voor nr 3.
En ze later sturen, dan zou ze de 3 jaar toch ruim gepasseerd zijn en dat vond ik ook geen optie, want het zal Fien ondertussen ook deugd doen om nieuwe uitdagingen te vinden op school.
Troost u Isabel, ik heb ook lang met de vraag gezeten wanneer ik haar nu naar school zou sturen.
Wij hebben Lena naar school gestuurd op 2,5 jaar en daar hebben we nog geen moment spijt van gehad. In tegenstelling tot bij de onthaalmoeder heeft Lena in de peuterklas leren wachten, liedjes leren zingen, leren (zélf) knutselen. Haar sociale vaardigheden en vooral haar taalvaardigheid is aanzienlijk en snel verbeterd. En bovenal: ze gaat héél graag naar school, ze voelt zich groot t.o.v. haar kleine zus van 1 jaar (want die gaat nog niet naar school) en van haar lieve juffen (ze heeft 2 juffen want er zijn 31 leerlingen in de klas) krijgt ze nestwarmte als er nood aan is, al leert ze ook begrijpen dat zoiets niet elk moment kan.
Kijk, ik zou voor Jona geen seconde langer gewacht hebben (was 2jaar en 7 maand), maar dat was dan ook omdat hij zich tegen die tijd hier thuis dood verveelde en nood had aan sociale contacten. De peuterklas was ook verre van ideaal vanwege onze pech met een onervaren juf, maar toch was het beter dan thuis houden.
In jullie geval denk ik dat het afhangt van zowel de school als de kribbe. Hoe druk is het op school? (want ik merkte, hoe later op het jaar kindjes instapten hoe moeilijker ze het hadden vanwege de grote drukte). En wat kan de kribbe aanbieden? Vindt renée het leuk om de ouste te zijn of niet? Geven ze haar genoeg uitdaging of niet? Het verschil tussen 2.5 en 3 is immens groot en aangezien Renée een knap kind is zou dat extra half jaar wel te lang kunnen zijn om in de kribbe door te brengen.
Afgaande op wat je hierboven schrijft, zou ik haar toch op 2,5 naar school laat gaan. Te dicht bij de geboorte van broertje of zusje is inderdaad géén optie, want dan krijgt ze het gevoel dat ze opzijgeschoven wordt, daar heb je helemaal gelijk in. En na de grote vakantie is nog erg lang, vind je niet?
Mijn beide kinderen zijn ook op hun 2,5 jaar naar school gegaan. Dochter meteen volle dagen, ik kon haar wel ’s middags halen om thuis te eten. Zij voelde zich daar heel goed bij. Ze leek wel een beetje op hoe jij je dochter hier beschrijft. Zoon is ook zo vroeg gegaan, maar die sliep nog heel veel, en hem hield ik het eerste jaar dan ook ’s namiddags thuis om te slapen. Af en toe tot frustratie van de juf, maar voor hem was dat gewoon het beste.
Het is wel iets waarover je oneindig kan piekeren. Hak die knoop door, doe waar je je goed bij voelt (allez, de papa en jij), en kijk niet meer achterom. Ik zou zeggen: gaan met die banaan!
Haha, hier mochten ze ook in de vakanties naar de creche blijven gaan. Lena is toen met de herfstvakantie nog geweest, maar tijdens de kerstvakantie voelde ze zich al te “groot” om tussen de peuters te zitten. Ze was toen nét 3 ;o)
Aan de dingen die ik hier zo lees over Renée lijkt het mij echt zo’n flinke meid die nog meer zal openbloeien door naar school te gaan. Wat een verandering en wat een vooruitgang ze daar boeken, in de kleuterschool! Echt niet te geloven. Bij mijn beide meisjes was het ook zo (allebei op 2,5 volle dagen). Niet elk kind geniet er zo van vanaf de eerste minuut, maar jullie Renée lijkt me echt zo’n kind dat alle indrukken daar gaat “opzuigen” en superveel gaat bijleren! Natuurlijk moet je gewoon doen waar je je zelf het best bij voelt, maar dikwijls hebben de mama’s het er moeilijker mee dan het kindje (ik beken: ik heb ook een traan moeten wegpinken hoor
)
Dat is zo moeilijk. Als juf zie je telkens hoe kindjes zo luid wenen wanneer ze aankomen en zo gauw mama of papa verdwijnt, is dat verdriet over en spelen ze heerlijk met de anderen.
Als mama was ik de enige die huilde toen we hem lieten inschrijven. Wetende dat hij bij een fantastische collega in een heerlijk klasje kwam, kan dat tellen qua moeder-kindbinding. Loslaten is voor mij nog altijd het moeilijkste wat er is. Zoonlief is dan ook pas op 2 jaar en tien maanden gegaan. Hij heeft bijna een jaar slechts halve dagen in zijn klas gezeten. Ik heb het geluk dat mijn mama het zag zitten om hem telkens tijdens de middag te gaan halen. Dit heeft zeer goed gewerkt tot hij in de tweede kleuterklas hele dagen ging. De overgang was voor hem niet moeilijk. Je voelt het dikwijls zelf heel goed aan. Aan de andere kant staat het moedergevoel soms in de weg om hen die stap te laten nemen. Tenminste, zo was dat bij mij toch.
Ik ben waarschijnlijk een van de weinige mama’s die ernaar uitkijkt dat haar kind naar school mag… Nora is een van de oudste in de crèche, er zijn al een aantal leeftijdsgenoten gestart met school. Zij start na de paasvakantie (dan is ze 2 jaar en 7 maanden) en zal een van de laatste ‘oude kindjes’ zijn in de crèche die dan weggaat. Moest ik ze later naar school laten gaan, zou ze haar dagen moeten ’slijten’ tussen baby’s en maximum 15-maandertjes. En ook al amuseert ze zich daar kapot met al dat speelgoed en de activiteiten, ik vermoed dat ze haar ook wat zal verloren voelen en wat te weinig uitdagingen zal hebben.
Ik zie de school vooral als een nieuwe plaats met extra en nieuwe prikkels, nieuwe leeftijdsgenootjes, nieuwe uitdagingen, een wereld van nieuwe dingen die ze kan leren en doen, enz. Uiteraard in combinatie met de nadelen die eraan vasthangen, waaronder minder vrijheid en meer regeltjes, maar daar moeten ze uiteindelijk allemaal wel eens aan geloven. En ik ga er (misschien wat te gemakkelijk) van uit dat dat al bij al allemaal wel zal meevallen bij onze gekozen school.
Sowieso heeft het weinig zin om daar op voorhand zorgen over te maken, want of ze in die nieuwe strengere omgeving zal aarden, zal enkel de toekomst uitwijzen. En vooral zijzelf.
Ik heb wel het geluk dat ze geen ganse week volle dagen moet gaan (dankzij de meter bij wie ze sommige namiddagen terecht kan) want ze slaapt nog steeds 2 a 3 uur in de namiddag. Dat is momenteel mijn grootste zorg: of ze niet oververmoeid gaat raken. Maar dat zien we dan wel.
En uiteraard zal mijn hart ook wel heel hard en luid breken eens de dag er echt is dat ik ons groot spook met haar boekentasje, naast de juf, in de klas zie stappen. Mijn maag krimpt nu al samen. Maar ik vind het tegelijkertijd ook heel spannend, zowel voor mij als voor Nora.
Soms worden de dingen moeilijker, als je er te veel of te diep over nadenkt. Hoewel het natuurlijk wel een belangrijke en moeilijke beslissing is, akkoord.
Anderzijds, je kan ze op 2,5 jaar naar school ’sturen’ en als het echt niet meevalt (voor jou of voor Renee), kan je ze toch terug naar de kribbe laten gaan? Geen idee of dit een optie is voor de school (hoewel ze nog niet schoolplichtig is, so why not) en voor de kribbe natuurlijk.
Enfin, succes met het doorhakken van de knoop…
Oh mijn god, wat een lange epistel, sorry!
Ik ben precies in form vandaag (wat de lengte van reacties betreft althans)
Ik heb al een groot verschil gemerkt in de ontwikkeling van mijn eigen dochter die op 2jaar en 8 maanden naar school ging t.o.v. de dochter van vrienden van ons die pas naar school ging als ze al dik 3 jaar was.
Beide meisjes zijn nogthans even oud en hebben op dezelfde crèche gezeten en zitten nu op dezelfde school.
In de kerstvakantie had ik beide vriendinnetjes samen in huis en toen is me echt opgevallen dat mijn dochter veeeel verder staat in haar ontwikkeling dan haar vriendinnetje die exact even oud is.
Het kan ook aan het kind liggen, maar ik denk dat de stimulans op school ook zeker en vast meespeelt in die vooruitgang.
Ik zou dus zeggen: twijfel niet. Stuur ze naar school. Ze vindt het er vast heel leuk, want krijgt nieuwe indrukken, leert nieuwe dingen.
In de crèche gaan ze zich na een tijdje toch vervelen, vermits de andere kindjes zoveel kleiner zijn. Een kind is het beste af bij zijn leeftijdsgenootjes!
Alexander is ook gegaan toen hij 2,5 was. Ik had wel afgesproken met de juffen dat ze het me zouden zeggen als ze ondervonden dat hij er nog niet klaar voor was. In het begin ging hij ook halve dagen. Ik zou het onmiddelijk terug zo doen. Hij leerde zoveel op school, en het was een welkome afwisseling. Hij bloeide er echt van open.
Ook ik had dezelfde bedenkingen als jij over regeltjes en structuur,… Ik moet zeggen dat dat in die eerste klasjes nogal goed meevalt. Ze mogen nog vrij spelen, zijn niet verplicht aan opdrachtjes deel te nemen,… Alles waarover ik me op voorhand zorgen maakte verdween heel snel. Ook omdat er net zoals bij de onthaalmoeder (of crèche) mogelijkheid tot communicatie werd geboden (schriftje, voor en na school kunnen babbelen met de juf, ervaringen via andere ouders, oudercontact). Ik zal heel blij zijn als Joost naar school mag. Ook hij zal gaan als hij 2,5 is en ook halve dagen in het begin.
Als ik je blog lees valt het me op dat Renee al veel verder staat dan Alexander op die leeftijd toen, dus ze is er klaar voor en dan zou ik niet twijfelen.
Halve of volle dagen. Nog zo’n discussie. Wij hadden geen keuze (wegens beiden voltijds werken en geen grootouders in de buurt), dus ging Lena direct volle dagen vanaf 2,5 jaar. Dit heeft voor- en nadelen. Pluspunten: in de namiddag zijn er minder kindjes en is het rustiger/leuker in de klas en krijgt ze veel meer aandacht (bovendien duurt een schoolnamiddag nauwelijks 120 minuten!) en ’s avonds is ze zó moe dat ze zonder tegenpruttelen om 19u in bed ligt en de klok rond slaapt. Na een week was zo volledig aangepast aan het nieuwe ritme, geen middagdutje meer nodig dan. Het enige grote nadeel (en dat is er nog steeds, na een half jaar nu) is de middagpauze: die duurt heel lang, de refter is heel druk, de speelplaats nog erger, de vaste kleuterjuf is er dan niet, en geen controle op wat ze precies opeet, enz. Als we achteraf horen dat ze heeft geweend, dan is het altijd tijdens de middagpauze. Maar voor de rest: niks dan voordelen aan volle dagen school.
Klopt wat alejosa zegt: met de school gaat echt een hele wereld voor de kinderen open.
Het is ongelooflijk hoe mijn dochter veranderd is sinds ze naar school gaat. Er is plots echt een wereld voor haar open gegaan waar ze met gemak en veel plezier haar plaatsje in gevonden heeft.
Ik weet dat dit bij Renée helemaal anders is, maar mijn dochter was echt heel bedeesd en verlegen. ze huilde zelfs in de crèche als er mensen binnenkwamen die ze niet kende.
Maar sinds ze naar school gaat, voelt ze zich zoveel beter in haar vel. Ze heeft echt zekerheid gevonden en is veel socialer + past zich in alle situatie heel gemakkelijk aan.
Succes met de beslissing alleszins.
PS. Kan je niet een korte periode inlassen dat ze bvb op woensdagvoormiddag al eens kan gaan kennismaken op school? Zo een week of 2 à 3. Ik denk dat je zo snel door hebt of ze klaar is voor de school of niet. En het maakt de overgang voor jullie ook gemakkelijker.
Hallo
Ik ben zelf juf in de peuterklas en als ik het allemaal goed lees is ze blijkbaar helemaal klaar om naar school te gaan.
Vaak hebben de mama’s en de papa’s het moeilijker dan de kinderen zelf en kunnen ze moeilijk afscheid nemen terwijl dochter of zoon-lief al druk in de zandbak speelt
Omdat ze in de crèche zeggen dat ze er klaar voor is zou ik ze ook laten gaan. Nieuwe juf, nieuwe omgeving, nieuwe vriendjes, nieuw speelgoed,..
En een grote stap naar nog meer zelfstandigheid dan ze nu al heeft.
Succes ermee!!
Groetjes
Jufke
[...] twijfelden of ze hun dochtertje reeds op 2,5 jaar wel naar school zouden laten gaan (mama Isla, mama Renee) en hebben uiteindelijk beslist om ze “te laten gaan”. Renee en ook Nora zijn goed [...]
In eerste instantie was ik verbaasd over sommige reacties; een kind van 2,5 te jong om naar school te gaan? Wat is het probleem..? Maar toen kreeg ik door dat jullie niet in Nederland wonen en het systeem heel anders is!
Mijn zoon gaat namelijk ook sinds hij 2,5 is naar school. Voor drie uur per week!! (Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat de eerste keer ook al heel wat vond en hij ook).
Als hij 3 wordt, gaat hij twee ochtenden (van elk 3 uur) en een middag (2 uur) dus in totaal 8 uur per week. Met vier gaan ze alle ochtenden (4 uur per dag, dus 20 uur per week)) en als ze 5 zijn komen daar nog drie middagen van 2 uur bij. Pas met een jaar of 8 gaan ze 5 dagen per week hele dagen!
Ik zou mijn kindje toch liever niet zo vroeg al zoveel uit handen geven, maar misschien komt dat ook wel omdat we dat hier niet zo gewend zijn (behalve als je kind naar de oppas of creche gaat natuurlijk).
Voorlopig doe ik het gelukkig nog even zelf