Onze eigenste (“redelijk” grappige en zotte) Watte Piet

30!

- morgen

- hij

- GrootKonijn

- 30

– dertig!

- vriendjes & vriendinnetjes

- (veel) hapjes

- (heel veel) drank

- garantie veel te laat in ons bed

- hopelijk een KleinKonijn die wil uitslapen

- 29 november

- joepie!

- jeuj!

Haar haar

Ooit gaan we er toch de schaar moeten inzetten…

2 euro

Zoveel slaat onze crèche op vanaf januari volgend jaar. Met die twee euro extra zitten we wel nog drie euro onder het bedrag dat we betaalden in Gent, maar in Gent lagen we daar ook niet wakker van, dus gaan we dat nu ook zeker niet doen. We verwachten een bepaalde service van een crèche en als je dag in dag uit merkt dat die er is, vind ik persoonlijk niet dat er moet worden geklaagd en gezaagd over een euro meer of min. Okee, twee euro per dag erbij, als je het berekent op een maand, tja… dan krijgt ze volgend jaar met Sinterklaas gewoon iets minder, nèh :p

Wat me meer stoort is de volgende wijziging in het contract. Nu betalen we dus een dagprijs, iedere dag wordt er genoteerd of je kind al dan niet aanwezig is, aan het begin van de volgende maand betaal je het bedrag van de vorige maand (het aantal aanwezige dagen x de dagprijs), simpel en eerlijk dus, er wordt wel een beetje medewerking gevraagd aan de ouders om toch een maandje op voorhand te vermelden of je kind zijn aanwezigheid zal afwijken van gewoonlijk. 

Vanaf januari wordt er met domiciliering gewerkt (“omdat er veel mensen vergeten tijdig te betalen”) én een vaste maandprijs. Ons KleinKonijn bijvoorbeeld is voor vier dagen in de week ingeschreven (op woensdag gaat ze niet) dus aan het begin van de maand gaat er een bedrag van onze rekening voor die ganse maand aan vier dagen in de week aan de nieuwe dagprijs, of uw kind nu gaat of niet. Euh-euh. Dus een snipperdagje nemen als ouder en je kind ook een dag thuislaten, de dag crèche moet je sowieso toch betalen. Bweurk.

En ook, met ons spook hebben we op gezondheidsvlak al zovéél chance gehad, ‘k denk dat ze in haar totale crèchecarrière nog maar vijf dagen niet is kunnen gaan. Met deze nieuwe regeling betaal je dus ook de “ziektedagen” mee, dus kunnen we alleen maar hopen dat onze volgende baby een even gezonde brokke is.

En het komt gewoon altijd op ’t zelfde neer. Wij hebben ze indertijd eerlijk ingeschreven voor vier dagen in de week, omdat ze ook effectief vier dagen moet gaan en ze gààt ook iedere week vier dagen. Maar wat doet ¾ van de andere ouders, ze schrijven hun kinderen in voor 5/5, maar de ene week gaan ze eens 3 dagen want oma of tante wil ze eens, de andere week gaan ze eens 5 dagen want ze hebben geen alternatief, de volgende week gaan moeder en vader met de kinderen een week skiën en staan de mensen van de crèche daar weer met een kindje die in theorie voor een full-time ingeschreven is (én zo ook een volledig plaats in de crèche inneemt), maar in de praktijk dan niet de volledige vijf dagen komt, met andere woorden, ze hebben geen vaste inkomsten en de crèche komt niet meer uit de kosten.

En dus mogen àlle ouders nu mee opdraaien voor diegenen die hun voeten vegen aan de toch wel duidelijke regels van het contract dat ze indertijd toch allemaal ondertekend hebben. En daar ben ik niet zo happy mee.

Ooh en er verandert ook nog iets aan het “pamperbeleid” want vele ouders vergeten om tijdig pampers mee te geven. Zouden die ouders dan ’s morgens ook vergeten van zelf een onderbroek aan te doen?

Speelgoed

 

Buiten een baby zonder hongergevoel doen eten en een efficiënte bestraffingsmethode uitdokteren voor een peuterpuberende dochter, vind ik geschikt speelgoed uitkiezen één van de moeilijkste dingen sedert achttien augustus tweeduizendenzes. Ik vind nooit mijn gedacht of goesting. Ik heb het nogal moeilijk met (al dan niet plastieken) speelgoed waarbij het kind op één knop moet drukken om het ding in beweging te zetten of om zesendertig geluidjes te creëren. In boekjes vind ik altijd mijn gading maar ik kan toch moeilijk altijd en alleen maar boekjes kopen, haar leventje zou dan een beetje te saai zijn zekerst? Ons KleinKonijn heeft dan ook echt heel weinig speelgoed en ik kan en mag dat zeggen, want ik heb vroeger genoeg gebabysit om te weten wat “veel speelgoed hebben” is. Maar ze speelt wel met al haar speelgoed tot ze het echt echt beu is. Misschien beter zo dan uw huis volstampen met prullaria waar dan zo een halve dag naar gekeken wordt (zo troost ik mijn eigen voor het feit dat ik mijn kind geen tientallen curverboxen vol speelgoed aanbied).

En nu, Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten maat! Pff! Voor zover ik mij herinner, hebben we voor haar eerste twee Sinterklazen niks gekocht, of misschien een mini-kleinigheidje. Dit jaar heeft ze het trouwens nog altijd niet door wat de Sint voorstelt, ze kent hem ondertussen wel en vooral de Pieten, ze herkent ze op tv, in boekjes, op straat, maar zover ik haar gedachten kan volgen, snapt ze nog niet dat diene mens ook effectief door onze schoorsteen zal kruipen en hier wat speelgoed zal achterlaten, àls ze flink is natuurlijk! Maar ja, we doen toch maar gezellig mee

Mij al voor driekwart scheel gezocht en info opgeslagen en uiteindelijk beslist om een keukentje te kopen. Maar zo-véél keukentjes te vinden. Tenslotte hier één gevonden (en nog wat extra keukenaccesoires). Zware verwennerij alleszins, maar in de winkel begon ze toch onmiddellijk met één te spelen en eieren te koken en een boterham te smeren en iets in de oven te steken, dus ik hoop en denk dat we wel een goeie koop gedaan hebben.

We kozen uiteraard wel een ander dan hetgeen waarmee ze speelde, kwestie van het verhaal rond de Sint op tweejarige leeftijd nog niet te verprutsen. Foto’s volgen -euh- na 6 december denk ik.

Update: fotootje gevonden op de site.

First Contact

Vorige week al dacht ik zoiets te bemerken, maar ik dacht dat het eerder mijn darmen waren die wat moeten wennen aan een grotere voedseltoevoer (het eten én binnenhouden gaat ondertussen dus stukken beter) en het leek me ook nog zo vroeg eigenlijk.

Maar gisterenavond -tijdens Grey’s Anatomy (uiteraard!)- was de herkenning er wel, precies een badeendje die dobbert tegen de binnenwanden van het bad. KleinKonijn voelde ik op 17 weken, KleinerKonijn dus op 16 weken.

En dzju, nu ben ik al opnieuw aan het vergelijken, grrr.

Sapen Open Sapen

Ze loopt de ganse dag te zingen, maar echt gans de dag, vooral “Op een rode paddestoel”, “In het bos daar staat een huisje”, “Jan de Mosselman” en “Schipper mag ik overvaren” zijn haar favorieten, de laatste dagen ook aangevuld met “Zwarte Piet Wiedewiedewiet”. Ze zingt de liedjes ook echt wel duidelijk, je herkent ze met andere woorden, niet alleen omdat ze de tekst correct zingt, maar ook het deuntje en toontje zit er meestal op (alleszins al deftiger dan wanneer haar eigenste moeder zingt…).

Nu was ze ook al een tweetal weken het volgende aan ’t zingen “Saaaaapen, ooooopen, saaaaapen! Saaaaapen, ooooopen, saaaaapen!”, ik snapte er niks van, in wat liedjesboeken gezocht, het haar ontelbare keren laten zingen om toch maar iets te herkennen, maar nada, altijd maar “Saaaaapen, ooooopen, saaaaapen! Saaaaapen, ooooopen, saaaaapen!”, tot ik in de crèche kwam en ze net aan hun zangmoment bezig waren en de onze uit volle borst aan het meedoen was “Slaap kindje slaap, daar buiten loopt een schaap!”.

En ik mij zot denken J

27 maanden

En ze heeft de gezelligheid van een « tekentje » ontdekt, vooral wanneer ze doodop is na een dagje « Watte Piet k(l)euren » in de crèche.

 

Winkelmevrouw of keukenprinses?

Winkeltje? Keukentje? Winkeltje? Keukentje? Winkeltje? Keukentje?

De Sint kan hier niet beslissen… pffff J

Pindakaas!

Het effect van het multiculturele aspect van haar vorige crèche is gelukkig toch nog niet helemaal verschwunden voor de zon…

Gans het weekend -ik gok zo een 9.864.037 keer-:

“Watte Piet! Miiiiijjjjnnnn Watte Piet! Watte Piet komen uisje Eneetjeuh! Mamaaaaaa?! Watte Piet kooooomen uisje Eneetjeuh!? Miiiijjnnn Watte Piettttt! Watte Piet koooomeuuuh!”

En dan ik “En kijk Renee, Sinterklaas!”

En zij dan: “Neee! Nie pindakaas! Kaboutej Pinnemuts!” * boze blik * “Watte Piet komen uisje!!!”