Keuzes maken

Een mens moet keuzes maken in het leven. En jong geleerd, is oud gedaan. Je moet daar niet mee wachten tot je 12 bent of 18 of 30 of 112, hoe eerder hoe beter. Zelfs voor uw tweede levensjaar als het eventjes kan. Ook hier ten huize KleinKonijn moesten er enkele knopen doorgehakt worden. ’t Was al een tijdje duidelijk dat er iets op ons miss haar levertje lag. Twee dingen zelfs: de R en de G!

Stel je deze netelige situatie eens voor: officieel Gentse burger zijnde, maar wel uit twee West-Vlamingen ontsproten. Wat doe je dan met je R en je G? Ofwel neem je ze gewoon over van moeder en vader, beetje kuddegeestmentaliteit, zonder er veel bij na te denken, zonder pro’s en con’s af te wegen, zonder rekening te houden met de toekomst, enz… Ofwel doe je gelijk ons miss: pure rebellie! Pu-re re-bel-lie!

Voor ons vertrek naar Parijs was er hier nog geen sprake van een R die uit haar mond kwam. Dit weekend hoor ik ze plots zeggen: “Daarrrrrrrrr!” En die rrrrrrrrr, wel die R dat is niet de rollende R van moeder en vader, maar neen, ons KleinKonijn heeft gekozen voor de vettige Gentse R! * shock * Deze R lijkt me ook moeilijker om te leren uitspreken dan de “gewone” R, woorden die beginnen met een R (zoals nu per toeval haar naam) lukken echt nog niet, ‘k weet natuurlijk ook wel dat dit zal beteren, ooit.

Dan nog de G! Iederéén weet dat enkel West-Vlamingen beschikken over een perfecte, schattige, sexy G, er moet daar zelfs geen discussie over gevoerd worden, maar wat besluit ons miss? Ahja, ze is er vandoor met de Oost-Vlaamse G! Moest het niet over mijn eigenste schattigste dochter gaan, ’t haar in mijn nek zou ervan rechtkomen, maar kijk, we zullen het maar aanvaarden zeker.

Maar serieus, stel nu die R, blijft ze die dan “eeuwig” houden of vervaagt dat met den tijd? Rond haar tweede verjaardag verandert ze van leefomgeving, zal haar uitspraak dan opnieuw veranderen? Niet dat ik iets heb tegen de Gentse R (alhoewel… :p) en die Oost-Vlaamse G zal haar alleszins het volgende zinnetje besparen “Aah, gij zijt van West-Vlaanderen zeker?”, maar ‘k ben er wel curieus naar…

De S wordt hier trouwens nog altijd niet deftig gebruikt, soms spreekt ze het wel uit, soms totaal niet, hangt enorm af van de lettercombinatie ervoor of eracher. Net zoals de L, ze blijft het er moeilijk mee hebben, meestal komt de L eruit als een J en soms ook totaal niet.

Fascinerend allemaal.