Sprongetjes

Hoe vervelend en hoe ambetant ze de laatste weken kon zijn, hoe flink ze de laatste week was. Ik volg het boek “Oei, ik groei niet!”, maar ze heeft duidelijk op veel vlakken een enorme sprong vooruit gemaakt. Vandaar de lastigheid?

Grof motorisch: klimmen gaat heel vlotjes, grote-mensen-stoel op en af zonder al te grote problemen, springen in de lucht met twee voeten samen, iets dat begint te lijken op koprollen (‘k hou wel telkens mijn hart vast bij het zien hiervan) begint ook te lukken.

Fijn motorisch: pyjama, onderbroekje aan- en uitdoen gaat meestal alleen, ’t Dora Fantacolor Junior-spel bijvoorbeeld begint vlotjes te gaan, legpuzzels van 4 en 6 stuks zijn te doen (mits begeleiding bij het niet onmiddellijk lukken, want ze verliest nogal vlug haar geduld), kleurpotloden vasthouden doet ze handiger, …

Verbaal: naar mijn persoonlijke moederlijke mening had ze reeds een zeer uitgebreide woordenschat en dit is de laatste weken niet verminderd, ‘k ben er trouwens zeker van dat er geen enkele peuter de woorden Tamton (Samson) en sanietsj (sandwich) schattiger uitspreekt , ’s avonds vertelt ze heel vlot hoe haar dagje in de crèche verlopen is (met wie ze gespeeld heeft, wie in de hoek moest staan (wel bizar dat ze altijd zichzelf vergeet te vernoemen…), of ze al dan niet buiten gespeeld heeft, of het patatjes of pahetti was, …), voorzetsels gebruikt ze correct, en “plots” kent ze ook heel wat kleuren.

Zindelijkheid: heel wat plasjes en sporadisch een kakske belanden in het potje, dus ‘k ben er vrij zeker van dat ze volledig zindelijk zal zijn tegen dat ze vertrekt naar haar nieuwe crèche (september).

Algemeen gedrag: is dus weer sterk verbeterd, hysterische buien komen minder frequent voor, haar haar wassen en kammen lukt bijvoorbeeld weer vlotter, kleertjes, schoenen, …aandoen ook. Soms heeft ze echt wel nog momenten van extreem weinig geduld, maar ja dienen appel en zijnen boom… Ze is ook algemeen rustiger en speelt met momenten heel flink alleen (kleuren is haar nieuwe favoriet, met auto’s rijden doet ze nog altijd heel graag, ook ballen gooien/wegschoppen is nogal dikwijls een activiteit hier).

Slapen: ze slaapt weer wat langer, ttz, de laatste paar dagen wordt ze toch al niet meer wakker vóór 5 uur, wat ik al super vind (komiek hoe een mens zijn grenzen verlegt, vroeger zou ik voor zeven uur wakker worden de hel gevonden hebben), soms slaapt ze zelfs tot 7 uur (en daar wordt het humeur van de moeder des huizes enkel maar beter door), ’t grote probleem de laatste week is het inslapen, vroeger was dat een fluitje van een cent, op welgeteld 5 minuten was dit telkens geklonken, nu gebeurt dit met een ganse cinema en echte tranen, ook weer een fase die zal overgaan en hopelijk duurt ook deze fase weer niet te lang J