Als een klein (b)engeltje in en uit ’t bad, na opnieuw een turbulente vooravond.
’t Loopt al verkeerd wanneer ik arriveer in de crèche, uiteraard, vanuit een tuin naar een appartement? Een peuter die zichzelf opspant als een houten plank, in een autostoel krijgen? Niet zo heel erg simpel. Gekrijs, het GANSE traject, tegen dat we thuis waren, hing ze toch weer voor ¾ uit haar stoel, veilig dat dat is, oh en ‘k heb ook een gans stuk afgelegd met mijn handrem op. Thuis kwaad, want haar potje met koekjes werd niet voldoende gevuld, moeder nam het linkse sapje uit de koelkast, mejuffrouw wou persé het rechtse, ze heeft het linkse uiteindelijk gekregen en uitgedronken…
Badtijd, ik pak het eerste beste washandje, het groene (who cares?), maar zij ziet het blauwe nog liggen in de kast, ramp o ramp. En dat haar dat moet gewassen worden en dat haar dat moet afgespoeld worden en moeder die de verkeerde pyjama uitkiest, oh en het haar heb ik maar half en half gekamd. En dan nog geen Tamton op tv ook (sedert wanneer kent ze Samson trouwens, ‘k heb die kennismaking gemist blijkbaar…). Om dan plots gelijk een grote op ’t gemak een boekske te zitten lezen…
De peuterpubertijd begint rond de leeftijd van twee? Tarara, hier is hij al een gans tijdje bezig.
bij K&G zeiden ze mij… de peuterpuberteit is tussen 1 en 3 jaar (met een piek rond 2 jaar)… Bij sommigen begint die vroeg… en duurt die lang
ikke: slik… want bij ons was die was ook al vollenbak bezig
hopelijk zijn het in de puberteit dan echte brave meiskes
Amai, ik leef met u mee, Isabel! Zeker als dit zich elke avond en/of morgen afspeelt, fjew.
Bij ons valt het dan nog heel goed mee. Ze maakt zich wel regelmatig kwaad om niets en kan koppig zijn maar nog niet zo extreem. Nog niet. Binnen een paar maandjes zal ik waarschijnlijk helemaal snappen hoe je je nu voelt
Courage!
Er zijn zo van die momenten dat je écht niks goed kan doen in hun ogen he. En nee, ‘t zal nog niet al te rap over gaan. Beter mee te “klappen” als ze groter zijn? Onredelijkheid lijkt me van alle leeftijden te zijn
Hm, klinkt zo’n beetje als Jona (begon rond 11 maand en is nog niks beter geworden integendeel)
Gelukkig is Luca totnogtoe betrekkelijk rustig en meegaand.
Hier viel dat allemaal wel mee, ze hadden af en toe (wel altijd te samen) eens een zware week maar ik had er geluk mee.
Hopelijk duurt het niet meer te lang want het moet inderdaad vreselijk vermoeiend zijn.
ze heeft een eigen willetje dat is wel duidelijk! En toch blijft ze er altijd zooo ongelofelijk schattig uit zien, niet te doen.
Op een appartement? Met zo’n Bengeltje?
Nog geen klachten gehad van de buren?!
Troost u, iedereen moet erdoor. Mijn dochter is nu 3 geworden en tot voor kort was het ook zo’n “canaille”-eke. Maar dat begint zich stilaan wat te stabiliseren.
Maar nu… blijkt mijn zoontje stilaan kuren te krijgen…….. Ik hang er dus ook nog wel voor efkes aan.