Start to Run

En ’t is ten einde. Vanavond heb ik mijn laatste les met ons Evy gelopen. Les 27 van 27. De reeks van 0 tot 5 km welteverstaan. Amai en ‘k ben nogal preus op mijn eigen zeg! Aja, voor wie me een beetje irl kent, weet waarom ik preus ben en zal misschien mede met mij preus zijn, aja! Er zit (zat!) namelijk toch wel nul komma nul sportdinges in mij. Ik had er eerlijkgezegd een hekel aan, ik snapte ook totààl niet waarom mensen aan sport deden, zo vrijwillig en al.

Maar kijk nu. Tijdens de eerste les moest ik om te beginnen één minuutje lopen, daar lach ik nu uiteraard mee, maar toen, daar ergens in de maand maart, werd ik tijdens dat eerste minuutje al na tien seconden blauw gelijk een smurf en viel ik bijna van het voetpad recht in de goot. Nu heb ik met redelijk gemak les 27 uitgelopen, 10 minuutjes lopen, 1 minuutje wandelen, 20 minuutjes lopen. En wat nog straffer is, hou u allemaal vast, ik doe het echt graag! Op de dagen dat ik niet moest lopen, vond ik het spijtig, op de dagen dat ik niet kon lopen (door wacht, ’t weer, …) werd ik er zelfs een beetje ambetant van.

Een paar mensen hebben me de afgelopen maanden gevraagd wààrom ik het nu precies deed, want aja, we moeten allemaal eerlijk zijn, mijn goddelijk lichaam verraadt niet dat het nooit een sport deed. Ik ben nu eenmaal zo een gelukzak van een vrouw die geen enkele overbodige kilo moet meesleuren (sorry!), allez, vind ik persoonlijk hé. Maar mijn conditie was er-bar-me-lijk. En ten tweede, we willen hier ten huize echt wel dat ons kind aan sport doet, dat ze ermee begint op kinderleeftijd en niet moet beginnen als volwassene, want jong geleerd… Als je als kind nooit gesport hebt, is het duizend keer moeilijker om later nog iets te beginnen, zei de ervaringsdeskundige met de rechterwijsvinger in de lucht. En zeg nu zelf, wie wil er nu eigenlijk nog een leven zonder sport? Dus geef ik alvast het goede voorbeeld aan mijn kind, flink moeder flink!

Of het nu iets opgeleverd heeft? Tuurlijk wel! Ten eerste zal mijn conditie er absoluut op verbeterd zijn, ten tweede had ik toch 3 à 4 keer per week een moment puur voor mezelf (wat als jonge mama echt wel een aanrader is, no offence hé vriend en kind!). Of het iets deed met mijn lichaam? Mja, misschien is er hier en daar wel een vierkante centimeter strakker en steviger geworden, maar opnieuw, dat was niet echt het doel van mijn beginnende sportcarrière (ahum).

“En wat nu?”, vroeg ’t vriendje daarnet. Wel, ik heb nog niet onmiddellijk de ambitie om tien kilometer te kunnen lopen, dus het tweede Start to Run-pakket zet ik nog niet over op mijn aaipodje, maar ik ga wel blijven lopen, een keer of twee-drie in de week, naargelang de weersomstandigheden/wachten. Misschien herhaal ik les 27 nog een aantal keer, om mij daarna eindelijk eens te wagen aan den toer rond de Watersportbaan (5,4 km dacht ik?).

Da Sky is Da Limit zeg ik u! En nu wat in de zetel hangen met een ijscrème overgoten met karamelsaus, gelijk een echte sportvrouw dus.