School
21 05 2008
We komen hierin niet overeen, hij en ik. Er zijn maar heel, heel, heel weinig dingen waar we niet hetzelfde over denken (woehoe!), maar het type school voor ons kind (kinderen ooit) is daar één van. Dat is geen nieuws, dat weet ik al sedert jaar en dag, maar kijk, nu komt het wel al zo dichtbij om er eens deftig bij stil te staan.
Hij is niet tégen de school die ik wil, ik ben niet tégen de school die hij wil, maar we verkiezen beiden liever ons eigen type school. En aha, voor die enkelingen die het zouden durven denken, ik draag hier niet altijd de broek, maar soms ook een rok (:p), dus gaan we voor zijn type school. Daarom niet voor eeuwig en altijd, maar nu toch wel. Het schooltje is handig, in de zin van, het ligt op de perfecte locatie. Woeha, een pluspunt zowaar. Het is klein, dit kan zowel positief als negatief bekeken worden.Mààr… we willen beiden dat ons kind toch wel bepaalde stimulansen krijgt (sport, creativiteit, muzikale en andere artistieke ontwikkelingen), we willen beiden dat ons kind niet uitgroeit tot een narrow-minded individu die in een lantaarnpaal kruipt wanneer ze bijvoorbeeld een gekleurde medemens tegenkomt op straat, we willen beiden geen kind die zich beter voelt dan een ander om gelijk welke reden dan ook, we willen beiden dat ze respect voor anderen en hun overtuigingen (al dan niet godsdienstige, raciale, sociale, …) als een evidentie beschouwt, we willen beiden dat ze (beleefd!) mondig wordt, dat ze haar eigen principes ontwikkelt en hiervoor ook durft uitkomen, we willen beiden dat niet alles alleen maar om het competitieve aspect draait van zo hoog mogelijke cijfers te behalen en toch wel zeker bij den top van de klas te behoren, want dat ze zich anders slecht moet voelen (en wij daarbij, want wij zijn haar ouders en wij voeden haar op)… en over al deze laatste dingen heb ik zo een klein beetje mijn twijfels als het over een bepaald soort onderwijs gaat, zeker als ik terugdenk aan mijn eigen ervaringen (vroeger in den tijd é), maar we zijn nu idd al een x-aantal jaren verder dus wie weet…
Morgen gaan we alles eens goed bekijken, met de mensen in kwestie babbelen, vragen stellen en oordelen en dan duimen dat we de juiste beslissing nemen, wat die ook mag zijn. Spannend dat opvoeden. Opnieuw en opnieuw.
allez ik ben benieuwd naar het vervolg.
vooral ook omdat ik er nu nog niet al te veel van snap… van uw visie en de zijne
hopelijk vinden jullie wat jullie zoeken.
En opvoeden is zeker altijd opnieuw spannend, ben ik het volledig mee eens!
Veel succes. Een school kiezen is niet simpel inderdaad.
Jullie beginnen er wel zeer snel mee.
En dat van die lantaarnpaal, wel dat vind ik nu eens schitterend gezegd ze! Als ik in het vervolg een lantaarnpaal zie ga ik jullie Reneeke er elke keer zien inkruipen
En het is spannend opvoeden, daar ben ik ook van overtuigd.
Ik vind dat een school kiezen bewust moet gebeuren, de kinderen spenderen er ook zoveel uren. Maar langs de andere kant maak ik me er ook weinig zorgen over, dan gaan ze naar een sportclub, en een jeugdbeweging, en spelen met kinderen uit de buurt, en… zoveel gemeenschappen, zoveel goeds dat ze leren, en ongetwijfeld evenveel minder goeds. Volgens mij komt het waarden -en normenbesef toch vooral van de mama en de papa hoor.
Veel succes!
Hopelijk kunnen jullie je alletwee vinden in de school in kwestie.
En het blijft inderdaad spannend, al die ingrijpende kleine en grote beslissingen…
Isa, ik geef u deels gelijk in het belang dat je een school toeschrijft, maar ik geef vooral Moeferkoe groot gelijk. Kinderen nemen zo veel over van waarden en normen van papa en mama, kindjes in de buurt, de sportclub,… Wij zien onszelf als vrij verdraagzame mensen naar andere culturen toe (anders zouden we niet in deze buurt wonen), dus het zou ons ten zeerste verbazen als onze pagadder ineens een die hard racist zou worden. Andersom; ze gaat naar een katholieke school waar ze respect, samenwerking,… leert, maar of ze een die hard katholiek gaat worden??? Ik “vrees” dat we daarvoor zelf te weinig katholiek zijn.
Nu, wij hebben - op kleuterschoolniveau - gekozen voor leefgroepen. Alle leeftijden door mekaar, de kleintjes leren van de groten, de groten leren “zorgen voor”, “omgaan met”. Een aantal zaken doen ze samen, voor andere zaken is er de taakleerkracht. Voor Ärlis werkt dat perfect. We merken dat ze op sommige gebieden al heel hard “zorgt” voor de kleintjes (ook al zijn die soms maar een jaar jonger dan zij, maar wel een kop kleiner), maar op sommige vlakken ook haar contacten met de “groten” nodig heeft.
Ik denk dat het als ouder (en als kind) gewoon moet klikken met de school, de directie, de juffen. En dat voel je al heel snel als je op “prospectie” gaat.
Veel succes bij de keuze!