Datjes

Zo twee en een halve dag in een klein kamertje zitten bij uw kind, ’t heeft langs de ene kant wel iets, een mens moet toch altijd het positieve zoeken in een situatie nietwaar… Ik ken mijn dochter wel vrij goed denk ik, ik ben er veel mee bezig, ze is ook relatief vaak alleen bij mij, m.a.w. exclusieve aandacht voor haar van mij (en omgekeerd) is niet zeldzaam, maar haar zo eens van heel dichtbij (letterlijk dan) kunnen observeren, zonder dat ze ergens naartoe kan spurten, deed me soms wel opkijken, bijvoorbeeld:

-dat ze een heel luide stem heeft, zelfs bij ziek zijn
-dat ze énorm ongeduldig is
-dat ze na anderhalf uur vertoeven in ’t ziekenhuis al een hekel had aan mensen met een witte jas
–dat ze een enorme afkeer gekregen heeft van een thermometer in haar poep
-dat ze een vieze, vuile, ambetante en stoute eetmanier opgenomen heeft (laatste hapje goed bekauwen en dan gewoon uit haar mond laten vallen, maakt niet uit waar dat hapje terechtkomt)
-dat ze een puzzelstukje perfect met haar linkerhand door een spijlenbed kan keilen tot aan een glazen deur
-dat ze, wanneer we meer dan 1x durven vragen om iets te drinken, pertinent weigert en gewoon begint te drinken wanneer we niet kijken
-dat ze me na één dag als het tweede deel van de Siamese tweeling begon te beschouwen waar zij het eerste en meest dominante deel van was
–dat ze na 3 dagen full-time tuutgebruik opnieuw enorm verslaafd is aan dat ding

Maar ook:

-dat ze altijd in dezelfde en vooral komische houding inslaapt (op haar buik, knietjes opgetrokken en het maakt niet uit of er nog tien kilo speelgoed onder haar buik/hoofd ligt)
-dat ze heel snel doorhad had ze moest manoeuvreren in dat kleine bedje met haar infuus
-dat ze niet specifiek fan is van één of andere sportster wanneer ze 10x “Kimmeke! Kimmekeueueueueuh!” roept (nee, ze bedoelt haar Bodymelk oftewel haar crèmeke zoals mama het wel eens durft noemen)
-dat ze heel snel een nog nooit geziene insteekpuzzel kan maken en met als gevolg ook heel snel verveeld is
-dat tv haar eigenlijk geen bal interesseert (jeuj!)
-dat de enige mannelijke (voor zover ik gezien heb) verpleegkundige haar favoriet was
–dat haar woordenschat reeds ferm uitgebreid is (o.a. met grappige stopwoordjes à la “amaaai”, “oh-oh” “oei oei oei” “mama toch” “ho-ho”)
-dat ik het flink vond dat ze zich niet zoals haar mama geërgerd heeft aan die ene verpleegkundige die haar naam blééf uitspreken als René-euh
-dat ze zichzelf plots benoemt als Jenee en niet meer als Nona
-dat ze weet wat ze moet zeggen als moeder er doodmoe uitziet “Mama moooooooi!”
-dat ze eigenlijk wel de max van een dochter is (waar ik trouwens wel al langer van overtuigd was J )