4 Russen

Zondag-Mamadag: geen extreme zin in taart, geen zin in drinken, lang namiddagdutje (redelijk uitzonderlijk hier ten huize).

Maandag: ’s morgens mak, precies slijm ergens in keel/neus, mottig hoestje, beetje verhoging (Perdolan), weinig eetlust, toch ritje naar Brugge gewaagd (aja, warmer en doefer dan hier op ’t appartement is ’t toch nergens), haar eerste echte fietstocht in haar leventje, van Brugge naar Damme, in de schaduw, zo goed als volledig slapend doorgebracht, net niet voorovervallend tegen papa’s rug, zelfs nul komma nul interesse in de koeien langs de weg, “Ze is ziek hé Kep?”, “Ja, ‘k peizet, wa gaan we der mee doen?”, “Beetje afwachten?”, “Okee.” Aangekomen in Damme, nul komma nul eetlust, nul komma nul drinklust, gans de maaltijd geslapen op mijn schoot (Op mijn schoot! Op mijn schoot! Héél uitzonderlijk.), “Best niet doorfietsen naar Sluis zeker?”, “Nee, best nie.” “Wat doen we? Naar pediater ermee?” “ ’t Is ne feestdag.” “Naar spoed dan?” “Ze is te goed voor spoed.” “Euh, ze slaap constant, eet niet, drinkt niet in zo’n weer…?” “Okee, we fietsen terug naar Brugge, rijden naar Gent, is ze nog niet beter, gaan we naar spoed.” “Okee.”. In auto richting Gent: wil banaan, wil beetje water, wil stuk appel, wil koek. In Gent: 38,7° (Junifen), veel geslapen, weinig eten, weinig drinken.

Dinsdag: geen verhoging, slikt beter, crèche of niet? Toch maar proberen, ’t is daar alleszins frisser dan hier. Kind in volle actie bij het arriveren bij de vriendjes. Niks meer abnormaal op te merken. Goed gegeten, voldoende gedronken. Namiddagje thuis bij papa: niks willen slapen, véél koekjes (en ik vermoed ook sjokolaatjes aan de doos Mignonettes te zien…) gegeten, redelijk gedronken, speelplezier, goeie nacht.

Woensdag: thuis bij mama, voorlopig geen koorts, wel weer slijmen hoorbaar, mottig hoestje, voorlopig geen eetlust, voorlopig geen zin in water/melk/sapje. Slapen. Slapen. Slapen. Is ze echt ziek ziek? “Gewoon” door één of andere reden oververmoeid? Extreem last van de warmte hier? Afwachten dus.

To be continued.

Haar huid ziet trouwens enorm af, volledig in eczema, rood, gezwollen, geïrriteerd, de minste reactie bij iets van warmte (zowel bij kledij als bij water), maar jeukt precies nog niet, ook geen pijn denk ik.

Update: toch weer 39,3° bij het wakker worden. Straks naar de pediater dus, olé