Babysit
26 04 2008Ervaringen gevraagd…
Ons sociaal leven staat momenteel op een relatief laag pitje, wegens gebrek aan -euh- tijd. Edoch (fantastisch woord!), de weinige keren dat we wel samen weg “moesten” konden we beroep doen op ons babysittersduo (zitten nu zelf in de pampertjes) of op de crèche of soms namen we ze gewoon mee om te slapen in haar reisbedje. Dit laatste zal moeilijker worden eens ze wat ouder wordt uiteraard. We hebben hier ook geen plaats om iemand te laten overnachten (tenzij hij/zij eens al zijn/haar botten wil ontdekken door in onze zetel te slapen), dus als we eens een babysit hadden, konden we het ook niet laatlaat maken, maar dat was nu nog ’t minste.
Maar binnen enkele maanden verhuizen we dus, naar een (huur)huis waar we wel een kamer op overschot zullen hebben (de eerste tijd toch) om een logé deftig te kunnen installeren.
Zelf heb ik negen volle jaren gebabysit (van mijn 15de tot mijn 24ste via de Bond Moyson) bij heel wat gezinnen, allerlei “milieus” om het zo voos te zeggen, allerlei leeftijden, allerlei hoeveelheden… Aangezien ik ook negen jaar bij hetzelfde gezin mocht gaan (weekends, schoolvakanties), durf ik best zeggen dat ik wel een goeike was. Ik weet dus wat babysitten is, wat het kan inhouden en wat niet. Een emmer met een dweil en trekker klaarzetten doe je bijvoorbeeld best niet wanneer iemand voor het eerst op je kindjes komt letten. Ik was een “actieve” en ook wel strenge babysit, de kinderen (die mij trouwens echt wel leuk vonden hoor) werden niet voor de tv gezet en de zakken chips bleven dicht, slaaprituelen en –uren van het huis werden gerespecteerd en ik dekte de ontbijttafel ’s morgens (flink dat dat was!).
Eens verhuisd, zijn we zeker van plan om een (vaste) babysit te zoeken, uiteraard liefst iemand die op regelmatige basis zal willen komen, kwestie dat we de zaterdagavond toch een spaghettietietje kunnen gaan eten of wat kunnen gaan squashen of zo (moeha), m.a.w. we gaan ons sociaal leven niet houden tot wanneer we 50+ zijn en aangezien we beiden nul komma nul broers of zussen hebben, zullen we die babysit bij derden moeten zoeken.
Dus, nu is mijn vraag, hoe vonden jullie jullie babysit? Via welke dienst? Mutualiteit? Gezinsbond? Zoekertje in de krant? Via internet? Via via via?
Spuug uw ervaringen in de reacties aub, met dank!
Je zal het nauwelijks geloven maar we zitten eigenlijk nog in een soortgelijke situatie. En binnenkort komen er 2 avonden dat we een babysit vandoen hebben. Dat is dus een babysit voor een tweejarige (Lena) en een baby van vier maanden (Zita). De grootouders wonen niet in de buurt. We hebben nu een buurmeisje gevraagd, ze is 15 en we kennen haar niet zo goed maar ze kan zeer goed overweg met kinderen en heeft zelf een klein broertje. Spannend.
Maar ik heb wel al gehoord dat oppassen.be goed marcheert.
Moest ik van jullie zijn, zou ik mijn oor eens te luister leggen bij de plaatselijke bakker of slager of zo. Die kennen iedereen en weten heel veel. Zo heb ik zelf ook jarenlang gebabysit. En zo leer je daar gelijk de mensen kennen.
onze babysits zijn vrij beperkt: mijn moeder en schoonmoeder en binnenkort schoonzus…
(soms waren er 3 kinderen, soms 13). Gezellige boel, dat wel (en dat was via via).
moeten echt wel eens overgaan op iemand anders ook, ben dus razend benieuwd naar de reacties die je hier zal krijgen.
ik babysitte vroeger vast bij de Gezinsbond, maar ook ELK weekend (soms vrij en za) bij een vast gezin die dan een hele bende kids uitnodigden
Ben trouwens beginnen babysitten naast de deur, zo kon mijn vader (indien nodig) komen helpen (wat niet nodig was, maar het moest maar eens…)… buren zou ik alvast ook uitproberen!
Wij hebben het tot hiertoe al altijd in de familie kunnen houden: (schoon)moeder of dochter-van-de-vriend-van-schoonmoeder. Al is die laatste sinds kort verhuisd en iets minder beschikbaar. We hebben ook al een paar keer één van de tieners van onze onthaalmoeder als babysit gehad. Maar aangezien Renee naar de creche gaat, is dat vermoedelijk ook geen optie (tenzij één van de mensen daar een zus/broer heeft die talenten heeft?).
Ik denk dat je je eerst en vooral moet de vraag stellen of je iemand officieel wil laten babysitten via één of andere dienst, of niet. In het eerste geval zou ik via de Gezinsbond of gelijkaardig gaan, in het andere geval kan de lokale kleinhandel een goeie uitweg zijn.
Van onze plaatselijke Gezinsbond in Gent ben ik niet zo tevreden. Maar die bij mijn ouders werkt wel zeer goed. Zo leerde ik daar meisjes kennen die in Gent studeren en op kot zitten, en die dienen nu als babysit voor tijdens de week. Heel gemakkelijk.
En verder: vragen aan mensen uit de buurt met kleine kinderen wie bij hen babysit leverde weinig resultaat. Niemand wil graag ‘zijn’ babysit opgeven.
Bij mij altijd jongeren die ik ken via vrienden of omdat ze mijn nichtjes zijn. Zo heb ik dat vroeger ook gedaan en dat lijkt me leuker dan een bond want dan krijg je niet altijd dezelfde.
Hier deed het meisje van de Gezinsbond het heel goed. Spijtig dat Ella toentertijd niet zo goed wilde meewerken, maar ik denk dat we beide meisjes (Ella en de babysit) binnenkort nog een tweede kans samen geven!
Zelf babysit ik al jaren op een heleboel kindjes die mij in de buurt wonen. Toen ik laatst zelf niet kon, ging ik op zoek naar een goede vervanger voor “mijn kindjes”. Best moeilijk idd
Als je niet per se via de Gezinsbond ofzo wil werken, raad ik aan het gemeentemagazine er eens bij te nemen en op te snorren wie bvb leiding geeft bij de lokale speelpleinen, scouts of chiro. Die jonge mensen zijn meestal goed met kinderen…
Jammer dat ik in Leuven woon, anders bood ik bij deze mezelf aan.