Cijfertjes

30 04 2008

Nog eens tijd voor de weegschaal en meetlat vandaag. Eind december zei de pediater “Tot binnen vier maanden.” en aangezien we nu dus al eind april zijn en blablabla en blablabla.

Ons KleinKonijn schommelt al gans haar leventje rond de P5 qua gewicht, enkele weegmomenten stond ze zelfs helemaal onderaan de curves, qua lengte was ze redelijk gemiddeld, wel eerder onder het gemiddelde dan erboven.

Maar kijk nu vandaag: 10 kg 150, voor haar leeftijd raakt ze daarmee op de P20 (woehoe), in de lengte was ze op deze vier maanden slechts twee centimeters gegroeid, nu dus 81 cm (ongeveer op P40, maar dat hebben we eigenlijk niet goed gezien). Voor de rest werd ze volledig goedgekeurd.

‘k Heb eens het “probleem” van haar met momenten extreem vuile oren aangehaald (soms heb ik vier stokjes per oor nodig, jawel…), maar dat zou volledig normaal zijn en kan variëren van kind tot kind.

Opnieuw controle binnen een maand of zes (als ze ondertussen niet eens ziek wordt natuurlijk), nu nog een nieuwe pediater zoeken of misschien toch nog eventjes in Gent blijven gaan. We’ll see.





Snappie

30 04 2008

Zij: Papaaaaaa!!!

Ik: Ik ben mama hé zoetje.

Zij: Jaaaah! * smile *

(stilte)

Zij: Papaaahaa-aaaah!!!

Ik: Neen, ik ben niet papa hé, ik ben mama.

Zij: * giechel * Papa?

Ik: Papa is hier niet schat.

Zij: Aaah…

(stilte)

Zij: Papa wek?

Ik: Jaaa! Papa is aan ’t werken.

Zij: * giechel *

Ze heeft het door J





Moeha ;)

29 04 2008

Showke opvoeren…

Handoplegging door L.

Liedje zingen…

Popje leren stappen…

En zo doe je de “bendeleden” opschuiven…





Babysit

26 04 2008

Ervaringen gevraagd…

Ons sociaal leven staat momenteel op een relatief laag pitje, wegens gebrek aan -euh- tijd. Edoch (fantastisch woord!), de weinige keren dat we wel samen weg “moesten” konden we beroep doen op ons babysittersduo (zitten nu zelf in de pampertjes) of op de crèche of soms namen we ze gewoon mee om te slapen in haar reisbedje. Dit laatste zal moeilijker worden eens ze wat ouder wordt uiteraard. We hebben hier ook geen plaats om iemand te laten overnachten (tenzij hij/zij eens al zijn/haar botten wil ontdekken door in onze zetel te slapen), dus als we eens een babysit hadden, konden we het ook niet laatlaat maken, maar dat was nu nog ’t minste.
Maar binnen enkele maanden verhuizen we dus, naar een (huur)huis waar we wel een kamer op overschot zullen hebben (de eerste tijd toch) om een logé deftig te kunnen installeren.

Zelf heb ik negen volle jaren gebabysit (van mijn 15de tot mijn 24ste via de Bond Moyson) bij heel wat gezinnen, allerlei “milieus” om het zo voos te zeggen, allerlei leeftijden, allerlei hoeveelheden… Aangezien ik ook negen jaar bij hetzelfde gezin mocht gaan (weekends, schoolvakanties), durf ik best zeggen dat ik wel een goeike was. Ik weet dus wat babysitten is, wat het kan inhouden en wat niet. Een emmer met een dweil en trekker klaarzetten doe je bijvoorbeeld best niet wanneer iemand voor het eerst op je kindjes komt letten. Ik was een “actieve” en ook wel strenge babysit, de kinderen (die mij trouwens echt wel leuk vonden hoor) werden niet voor de tv gezet en de zakken chips bleven dicht, slaaprituelen en –uren van het huis werden gerespecteerd en ik dekte de ontbijttafel ’s morgens (flink dat dat was!).

Eens verhuisd, zijn we zeker van plan om een (vaste) babysit te zoeken, uiteraard liefst iemand die op regelmatige basis zal willen komen, kwestie dat we de zaterdagavond toch een spaghettietietje kunnen gaan eten of wat kunnen gaan squashen of zo (moeha), m.a.w. we gaan ons sociaal leven niet houden tot wanneer we 50+ zijn en aangezien we beiden nul komma nul broers of zussen hebben, zullen we die babysit bij derden moeten zoeken.

Dus, nu is mijn vraag, hoe vonden jullie jullie babysit? Via welke dienst? Mutualiteit? Gezinsbond? Zoekertje in de krant? Via internet? Via via via?

Spuug uw ervaringen in de reacties aub, met dank!

 





Handtekening oefenen…

25 04 2008

oftewel stoelen kleuren…

Je kan er nooit te vroeg mee beginnen!





De Morgen

24 04 2008

Zaterdag sta ik in de krant en neen -voor mijn mannelijke lezers zwaar beginnen juichen- ’t is niet met een foto, ik herhaal, ’t is niet met een foto! Wel met een serieus artikel.

Ik werd geïnterviewd hoogstwaarschijnlijk omdat ik zo een toffe en sympathieke ben, uiteraard. Misschien ook wel omdat de journaliste in kwestie (nvdr: The One and Only Evy Ballegeer * mexican wave *) haar kindjes bij ons zot konijn in de crèche zitten.

Soit, ’t artikel gaat over babyspullen en –gadgets en dan vooral over hun al dan niet nutteloze eigenschap. Het artikel zelf heb ik nog niet gelezen, maar ’t zal wel vet in orde zijn, ons Evy kennende. Dus voor alle zwangeren onder jullie die bezig zijn met geboortelijsten opstellen en dergelijke of mensen die van plan zijn om binnenkort bezwangerd te worden en die dan uiteraard ook bezig zullen zijn met prullaria allerhande: het artikel in de (gratis) bijlage in de Morgen, zaterdag, niet morgen, maar overmorgen. ’t Kan misschien van pas komen.

Tot zover het reclameonderdeel van deze week. 

 





Rollehem

23 04 2008

Aftellen, heel zwaar aftellen.

En dan hebben we binnen enkele maanden een huis met nen hof, met veel ramen en uitzicht op een maïsveld en een living met een zetel waar er meer dan twee personen kunnen inzitten en met een frigo (in de keuken uiteraard, niet in die zetel, dat zou er een beetje over zijn) met een berging aan die keuken en met een bovenverdieping waar ook nog eens twee aparte bergingen zijn, een huis met een badkamer die groter is dan twee vierkante meter en in diezelfde badkamer twee lavabo’s, één voor hem en één voor haar, een huis met een tuin met veel gras en daarin een vijver met veel kikkers en met een openhaard in die living van dat huis, een openhaard die we wel niet kunnen doen branden maar waar we dikke kaarsen gaan inzetten en met een keuken groot genoeg om er een tafel in te zetten en met een keuken waar er aansluiting is voor zoiets als een V.A.A.T.W.A.S.!





My girl!

23 04 2008

Soms kunnen beelden zo perfect vastleggen hoe iemand echt is, met deze crèchekiekjes had ik het alleszins, volledige herkenning van hoe ze is, eigenschapkes die al zo herkenbaar zijn…

Voor zo een klein ding, kan ze zich (vind ik persoonlijk) enorm concentreren op iets (heeft ze duidelijk van de papa) en handelingen uitvoeren met de komiekste mimieken…

Of plots totaal geen zin meer hebben in hetgeen ze bezig is en van de ene op de andere second haar activiteit staken en zich volledig concentreren op een nieuw evenement… ( deze foto vind ik persoonlijk hilarisch, hoe staat ze daar nu toch weer, terwijl de andere kindjes proberen te springen, efkes tijd pakken om haar tuutketting te bekijken :)) )

Ze kan héél ongeduldig zijn (heeft ze van -euh- :p)

En een beetje attitude op tijd en stond (ahum…)

Haarbol!





Lady Picasso

22 04 2008

 





Liefde… op 20 maanden…

18 04 2008

En wij die dachten dat ze graag naar de crèche ging omdat ze daar in de tuin kon spelen of omdat ze daar koffiekoeken kreeg ’s morgens of omdat er daar regelmatig een cd op ligt. En wij die dachten dat B. haar eerste grote ferme liefde was. Maar neen, niks van dit alles, ze is gewoon stapelzot van Lander!

Efkes checken of het wel een man is met voldoende tenen aan zijn voeten…

Een lichte omhelzing proberen…

Efkes ruiken aan zijn deodorant…

Wat door de haren laten woelen…

Hmmm…

En dat handje past precies ook wel goed…

Hihi… ‘t was leuk!

nvdr: Vader des huizes is in shock! ;)