An, de mevrouw die Renee zo fantastisch schoon –al zeg ik het zelf- had gefotografeerd voor GrootKonijns eerste vaderdagcadeau opent zaterdag haar eigen studio.
Ons eigenste miss hangt zelfs in haar etalage * vereerd *
Dus, wie zaterdag a.s. nog een gaatje vrij heeft in zijn/haar agenda, allen daarheen zou ik zeggen.
(meer info hier)
Fiat gekregen, woehoe!!! J
Gisterennamiddag hét smsje gekregen waar we al héél lang naar uitkeken. De aprilbaby die toch maar beslist heeft om in maart al te komen piepen.
“Vers van de pers presenteren wij u met trots: Titus!
55 cm en 3570 gram!”
De kleine bink zal binnenkort wel te bewonderen zijn op mama’s blogje.
Strakjes Renees nieuwe speelvriendje eens gaan bezoeken. Ze spreekt Titus trouwens sù-per-schat-tig uit. Een combinatie precies tussen Tuutje, Tietje, Titis, nog wat oefenen dus 
Alleszins een heel dikke proficiat gewenst, S. en S. ! Jullie zullen het schitterend doen!
Woensdagavond kom ik thuis, GrootKonijn heeft zijn vrije namiddag doorgebracht met dochterlief.
Hij (vol trots): ‘k Heb ze iets geleerd keppe!
Ik: Aja? Leuk! En wat? (vierkantswortel uitrekenen, neuropathieën herkennen, nieuwe soort pasta ontwikkeld, … schoot allemaal door mijn hoofd)
Hij: Renee kom eens. Renee, ben jij een aapje?
Zij: Jaaaaaa!
Hij: Cool hé!
Ik: Euhuh…
In de crèche zitten er heel wat jongetjes, vooral in de leeftijdscategorie van Renee. Heel wat mannelijke speelkameraadjes dus, de één blijkbaar al wat liever gezien door ons dochter dan de andere. N. en A. en L. en nog een L. en B.
Vooral die laatste heeft deze week zwaar gescoord vermoed ik, ons miss loopt nl. al gans ’t weekend te bellen naar hem (met haar speelgoed telefoon uiteraard, kwestie van de GSM-kosten te drukken):
“B.! Ajjooooooo! Ajjoooooooo! B.!!! Aahkoedoebiegmoeniedoedoe!!! Ajjoooooooo!!! B.!!! Ajjooooooo-ooooo!”
Ik dan: Ben je aan ’t bellen naar B.?
Zij (met smile tot achter de oren): Jaaaaaaa! Ajjooooooo B.!!!
Gedaan. Volledig gedaan mijn ouderschapsverlof. Vijftien maanden, 15 volle maanden op vrijdag thuis, iedere week verlengd weekend. Toen ik ervoor stond, dacht ik dat er geen einde aan zou komen. Moh moh moh, kijk nu, ’t is al gedaan! Op vrijdag thuis zijn was plezant, alhoewel, op donderdagavond al met een weekendgevoel zitten wanneer iedereen nog in werkmood is, is soms wat delicaat (…) maar kijk, ‘k heb het toch maar gehad.
Fijn systeem dat ouderschapsverlof, dat wel. Een extra dag thuis met kind (van die 15 maanden is ze trouwens maar twee vrijdagen naar de crèche geweest), wat extra tijd voor de leukere huishoudelijke taken, enzovoort… De volgende keer (bij een volgend kind dus, ooit) neem ik het hoogstwaarschijnlijk niet op deze manier op, maar anders in schijven van maand per maand, lijkt me handig tijdens schoolvakanties, een kind van 3-4 jaar is toch nog niet om op kamp te steken denk ik persoonlijk.
En nu? Een beetje zitten rekenen en nog eens rekenen en nog een klein beetje rekenen, gesprekje met baas, gesprekje met collega en maar besloten om “gewoon” 4/5 te blijven werken. Spaart toch 4 à 5 dagen crèche uit in de maand en dat extra beetje quality time met mijn trezebees is sowieso onbetaalbaar. En eerlijkgezegd, alles draait gewoon beter rond met dat extra dagje thuis.
Het systeem van “Tijdskrediet” bekeken en diens aansluitende premie. Jammergenoeg voldoe ik niet aan de voorwaarden (onder de 50 jaar moet je 5 jaar anciënniteit hebben, heb er nog maar ongeveer 4 en je moet de 12 voorafgaande maanden fulltime gewerkt hebben, heb ik ook niet door mijn ouderschapsverlof). Soit, dan zonder premie maar, ‘k zal dan wel wat minder pinten drinken, of minder sigaretten roken, of ne keer ons skireis overslaan, oh oei, nee, die dingen doe ik precies allemaal al niet, damn
Duuuuuuuuus, m.a.w. vanaf deze week ben ik op woensdag thuis, woehoe! Als er nu één soort mama is die ik al altijd heb willen zijn, is het wel een woensdagthuismama! Moet toch zalig zijn als kind, wanneer de woensdagmiddag die bel gaat en uw mama staat daar aan de poort, hoho! Kannek ook cakes beginnen bakken met mijn kind of bloemen planten in den hof of kamelen ineen knutselen of ze naar de klarinetles voeren of naar een training van de volleybal… of… of….
Ik: Zeg eens appel.
Zij: A…ppel.
Ik: Zeg eens peer.
Zij: Pee.
Ik: Zeg eens pruim.
Zij: Neeeeee!
Ik: Pruim!
Zij: Neeeeee!
Ik: Zeg eens banaan.
Zij: A… (pakt verse adem)…naan.
Ik: Zeg eens… Renee!
Zij: Nona!
Ik: Zeg eens Re-nee!
Zij: Nona!
Ik: Renee!
Zij: Nona!
Ik: Rrrrrrre-nee!
Zij: Noooooooooo-na!
Niet content met haar naam misschien, ons klein spook?!
Dag papa!
Hier eens een berichtje van je Reneetje Pistoleetje Zot Poepescheetje!
Hoe is het daar in het ziekenhuis? Al eitjes gevonden? Wij zijn de dag hier al vroeg begonnen hoor, ge kent mama hé… wel, ik ben om 6u10 wakker geworden met een grote verrassing, overal pipi, pampertje vol, hemdje kletsnat, pyama, slaapzak… dus mocht ik direct al in mijn blootje zitten, joepie!
Om mama te plezieren ben ik dan maar 5 min en 37 seconden bij haar in bed gekropen (zie hieronder), ‘k heb bijna 7 keer mijn hoofd gestuikt tegen de rand van ’t bed en mama’s KnuffelKonijn was bijna een oor kwijt, maar voor de rest was ’t pure Paasfun hoor! We hebben ondertussen al de botersandwichkes opgegeten en vanmiddag dan Penne al Arabiatta, ‘k kijk er al naar uit!
Oh en mama’s auto heeft ondertussen een nieuwe poep! Allez, hoe zegt mama dat nu, auto’s hebben toch geen poep! En toch ook geen pamper en al!?
Voor de rest ga ik mama vandaag proberen te entertainen met de Bumba-puzzel, je weet hoe zot ze daar van is hé, zeker wanneer we hem 36 keer na mekaar maken, strakjes ook nog wat lezen in den Umo en misschien kijken naar de Zevende Dag.
Tot morgen lieve papa en hopelijk vind je nog een lekker paasei hé!
Dikke natte zoen van je kleinste paaseitje! xxx
Dadaaaaaaaaaa!!!
Ons Nederlands Dwerghangoorkonijn heet Appel. Al enkele jaren, van toen hij een week of zes was, daarvoor heette hij hoogstwaarschijnlijk “Dat-grijs-konijn-daar-achter-dat-glas-in-de-winkel”. Maar sedert ik hem cadeau kreeg van GrootKonijn als afstudeercadeau, heet hij Appel.
Eigenlijk feitelijk wou ik hem eerst Wortel noemen, maar toen zat ik te bedenken dat er misschien wel al heel veel konijnen zouden zijn in de grote, wijde konijnenwereld met reeds de naam Wortel. Dan wou ik hem Kapitein Wortel noemen, maar dat was een beetje lang om te roepen “Kaaapiiiiteeeeiiinnn Woooorteelllll, koooommmeeennn eeetttteeeeeuh!”, dus werd het Appel. Logisch toch.
Maar nu, ons KleinKonijn beseft al heel goed dat er hier een konijn in de gang staat en aangezien ze sinds kort ook het woordje “appel” kent voor het fruit “appel”, noemen we Appel gewoon Konijn, want Hond zou een beetje belachelijk zijn niewaar.
Dus, als/wanneer u eens op bezoek komt en u wil een conversatie aangaan met onze dochter over Appel, dan zouden wij het ten zeerste appreciëren moest u over Konijn spreken, kwestie van het kind niet teveel te verwarrerereren hé. Zie dat ze in het eerste kleuterklasje een konijn tekent wanneer de juf vraagt een appel te tekenen. Gans haar schoolcarrière verdoemt anders!
En ’t beest zal er toch geen id-crisis aan overhouden denk ik. Hopelijk.
P.S.: Oh, en we spreken wel altijd over “hem”, maar we weten eigenlijk nog altijd niet wat het is, een hij of een zij, dus als iemand zich geroepen voelt om eens tussen de poten te komen kijken…
Jeuj joepie jeuj! De maart-baby vanop ons lijstje is gearriveerd!
En na de ferme gewichten van de afgelopen geboortes, eens een fijntje (2kg800) en nog eens een meisje: Bo!
Proficiat!
Bo wordt ook een speelvriendinneke van ons miss in haar huidige crèche, leuk dus. J De meisjes hebben ondertussen een voorsprongetje genomen.
20/02: Stan
21/02: Heleen
02/03: Marie
20/03: Bo
april: bij S. en S.
mei: bij L. en J.
mei: bij nog een andere L. en J.
mei: bij K. en M.
juni: bij V. en D.
augustus: bij P. en P.
september: bij K. en B.
september: bij S. en M.
Ben ik iemand vergeten?
Blablabla