Car - Part II

29 02 2008

Om 7u50 verwittigd worden (via een telefoongesprek van welgeteld 2 komma 3 seconden) dat de expertise van mijn auto zou plaatsvinden om 10u30, chance dat ik niet werk op vrijdag… Enfin, de expert (hij had een achterkleinzoon van 8 maanden…) was er stipt, 10 minuutjes alles gefotografeerd (heel trots op zijn nieuwe digitale camera) en nu is ’t wachten.

Er bleek trouwens meer aan de hand dan enkel mijn bumperke, ook nog schade aan de koffer en dan nog wat aan onderdeeltjes waarvan ik de naam niet ken en waarvan ik ook nooit de moeite ga doen om ze ooit te kennen. Jammergenoeg hebben ze maar één (1!) vervangwagen in mijn garage, dus is het afwachten wanneer die eens beschikbaar zal zijn, want het hier allemaal bolwerken met één auto, zie ik gelijk niet echt zitten (sorry, groenere medeburgers!).

@ Saar: wat betreft onze vrienden, de politie, ze zouden de minder-sympathieke man van dinsdag gaan opzoeken, zijn wagen bekijken en luisteren naar zijn verhaal, alhoewel ik nu eigenlijk niet echt denk dat hij gaat zeggen “Ja, ’t was ik!” en tja… afwachten dan weer zeker.

Gelukkig werk ik waar ik werk denk ik dan op zo’n momenten.





Crash Boem Bang

26 02 2008

Bijna ten einde. Mijn verjaardag waar ik eigenlijk niet zo heel veel van verwachtte. Achtentwintig is geen speciaal getal en verjaren op een dinsdag is al helemaal niet speciaal. Maar kijk, ’t was echt wel een topper-verjaardag. De dag mogen beginnen met heel veel zoenen (jawel!), smakelijke pannenkoeken, theelichtjes overal, lekkere koffietjes, veel  zoenen en cadeautjes op ’t werk, leuk leuk leuk.

Om 16u45 kunnen vertrekken om nog de avond te vullen met man en kind. Om 16u50 rijdt er een oetlul (en oh jawel, ik mag hem oetlul noemen) aan den oprit van den R4 met zijn voorbumper recht op mijn achterbumper. Zijn auto was o zo veel groter en o zo veel duurder dan mijn bordeaux bolide. En de mens was ook veel minder sympathiek dan mij, aja, gesticuleren en al en zeggen dat hij het niet was. Ah nee! Duuh, ja ik rij gewoon rond met een barst over gans de breedte van mijnen achterbumper. Ik doe dat als hobby! Not!

Veel minder sympathiek dan mij, want dan besloot de mens ook nog eens om rond 17u00 gewoon weg te rijden, zonder boe of ba, maar aha, mijn achtentwintigjarige ogen hebben wel zijn nummerplaat gescand. Mèhmèh!

Allez, dan maar twee uur kostbare tijd die ik anders al aan mijn aperitiefhapjes kon spenderen, eens gebruikt om ’t politiekantoor grondig te bekijken. ’t Is daar niet mis. ’t Gaat daar wel niet echt snel. Maar kom, ’t is daar niet mis. Politieagentes typen ook niet persé met tien vingers. En ze kussen elkaar constant. Elke collega kust elke andere collega bij het naar binnen en naar buiten gaan van ’t kantoor. Grappig. Oh, en mijn politieagente komt ook in onze straat wonen binnenkort. Jaja, dat weet ik allemaal, na twee uur politiekantoorzitten en een pv’tje rijker. Oh en mijn mascara is dus weldegelijk waterbestendig.

Nog nooit een accident gehad begot en dan nu toch wel vandaag zekerst. Soit, ’t is al wat verteerd, de zeven verschillende aperitiefhapjes en de bubbels hebben hun werk gedaan. Mijn boekenkast is aangevuld, aaipodje heeft een frakske gekregen,  coole koffietassen en ‘k heb nu eindelijk een hoe-lang-moet-mijn-ei-nog-koken-ding, smsjes, kaartjes, comments, allez, ’t was een fijne dag, nog 365 keer slapen ongeveer en ’t is weer van dat, maar dan zonder de gespleten bumper aub.





28!

25 02 2008

Achtentwintig zoenen verwacht ik morgen van mijn dochter.

Geen zevenentwintig en gelukkig nog geen dertig *oef*.

Achtentwintig zoenen die ik -weet ik nu al- zeker op mijnen buik ga mogen schrijven, ze geeft maar één zoen per keer, soms twee als we veel chance hebben, heel af en toe zelfs drie als we heel hard smeken, maar achtentwintig? Naah…

Maar kijk, ik zal meer dan content zijn met die ene zoen, want dat wordt de beste zoen (sorry GrootKonijn!), de liefste zoen (sorry GrootKonijn!), de spontaanste zoen (sorry GrootKonijn!) en hoogstwaarschijnlijk de natste zoen (euh, niet-sorry GrootKonijn :p) en die lach mag er ook wel bij en die “mamaaaaaa” die de laatste dagen precies luider en luiderder en luiderderst uit dat keelgatje komt ook.

Eén zoen van haar en dan nog zevenentwintig van GrootKonijn, die gaat dat -weet ik nu al- zeker doen, met veel graagte zelfs en ook lief en ook spontaan J





Verhuis oftewel Back to the roots!

22 02 2008

We weten al vijf jaar dat we niet eeuwig in Gent zouden blijven en dat 2008 ons verhuisjaar zou worden. Wij (en ook ouders en wat intimici) weten al enkele jaren welke richting we zouden uittrekken en neen ’t is niet naar ’t oosten, ’t zuiden of ’t noorden van ’t land ;)

Eén “kleine” voorwaarde: 16/02 moest positief uitdraaien, wat gelukkig zo geschiedde (‘k kan er nog altijd niet over, pfff J). Soit, nu kunnen we luidop beginnen plannen, regelen, kopen (yes, vaatwasmachine, here we come!) en de knop in ons hoofd omdraaien en beseffen dat we ons negentig vierkante meter-appartementje binnen een maand of zes omruilen voor een ruim (huur)huis (die we enkele maanden geleden vonden na zovele koophuizen te hebben bekeken, die jammergenoeg niet pasten in ons budget) in ’t groen gelegen in een gemeente die volgens Wikipedia toch wel drieduizend inwoners telt.

Woehoew en dat we het zien zitten zeg!!!





KvB - Baby

22 02 2008

J. vanuit mijn kookles (remember, zo lang is ‘t toch nog nie geleden hé) is bevallen. Jochei! Jochei! Jochei! 

Ze had een fantastische buik vond ik persoonlijk, ze kon ook nog heel wat met die buik, afwassen, afdrogen en dweilen ging wel wat moeilijker, mor kom ;) Haar buik groeide ook echt week per week opmerkelijk, soms vreesde ik dat ze letterlijk tussen de soep en de patatten zou bevallen, maar kijk, toch nog een paar dagen overtijd gegaan en bevallen van een ferme zoon: Stan!

Mooi mooi mooi!
Proficiat alleszins! J





ID-crisis

20 02 2008

Aardappelflapke!

Boelie!

Dramaqueen!

Greneid!

Klein Ding!

Konijnekeutel!

Kwebbergat!

Miss!

Neetje!

Netje!

Prutsiewuts!

Schattebolleknolleke!

Sketebeze!

Sloeber!

Smoutenbol!

Tsjieperke!

Trees!

Vanhee!

Wilde!

Zoetje!

Zot Ding!

Zotje!

Zotte Rupse! 

Hmm… misschien moeten we ze wel es bij haar naam beginnen noemen tegen dat ze ooit naar de kleuterklas gaat en ze zich moet voorstellen ;)





18 maanden

18 02 2008

Oftewel anderhalf jaar is ze vandaag. Snel gaat het, heel snel.
En omdat de mensheid houdt van lijstjes:

Selectie woordenschat: mama, papa, Bumba, kaka, pipi, dada, ja(jaaaah), neeeeeee, koek, poep, skoetj (voor zowel schoen als pantoffel), baw (bravo), ba (bal), aut (auto), dodo, tuut, nana (banaan),  namnam (wanneer ze iets wil eten), stapstap (wanneer ze uit eetstoel, buggy, bed, auto, … wil), mus (muts), auw, oh-oh (Teletubbie-gewijs), oei(oeioei), Seppie, soko (niet Soko, maar choco), mèk (melk), oot (luister en met vingertje aan oor), ssst (en met vingertje voor mond), baby,…

Grof motorisch: stappen doet ze bijna een maand of zes, ze stapt achteruit, ze klimt, ze “springt”, ze bukt en staat recht, ze draait rond haar as, ze loopt, ze danst, ze maakt koprollen vanop een verhoogje en ze doet een poging tot een soort huppelen.

Fijn motorisch:  is naar mijn mening beperkter, hoogst waarschijnlijk door haar ongeduldigheid. Puzzelen, boekjes met blaadjes lezen, kleuren, … gaat makkelijker wanner ze wat vermoeid begint te worden en de grote energie dus weg is. Pyjamabroekje krijgt ze bijvoorbeeld wel bijna zelf aan, muts, kousen, schoentjes, vestje nog net niet. Ze weet waar haar neus, oren, ogen, mond, tanden, haar, voeten, handjes en buik zich bevinden.

Voeding: in tegenstelling tot de periode voor haar eerste verjaardag, eet ze nu graag, veel en alles. Tot op vandaag kan ik niet echt iets bedenken wat ze weigert te eten. Sedert vorige week eet ze ook volledig zelfstandig met een lepeltje (met dank aan de crèche).

Slaap: overdag is het wisselend, soms veel, soms totaal niet. ’s Nachts gemiddeld twaalf uur. ’s Avonds gaat ze heel graag slapen (van wie zou ze dit hebben?). Ze stapt alleen naar haar bed, de nodige zoenen aan mama en papa, tuut, Konijn en Oranje Beer binnen handbereik en ze ligt zelden langer dan vijf minuutjes wakker. En geen last van ochtendhumeur! J

Zindelijkheid: ze blijft gefascineerd door “het potje”, tegenstribbelen bij pamper verversen, verwittigt ons wanneer ze kaka gedaan heeft (alhoewel dit nooit echt nodig is, ahum…). We zien wel.

Sociale vaardigheden: ’t is een sociaal beestje, een kuddebeestje. Ze is heel enthousiast bij zowat alles, ze geeft tuutjes aan babies, ze dekt ze toe, ze “troost” eventuele bleiterkes, ze begroet en ze zwaait uit met een erg luidruchtige “dadaaaaaa”. Ze lacht heel veel (ook een enorm grappige vettige schaterlach), trekt de zotste gezichtjes en heeft al -vooral tijdens het rondstappen- echte madammeke-attitudes, ze zwiert met haar poep en doet iets heel grappig met haar armen, ze begint ook haar haar uit haar ogen ze wrijven, komisch allemaal. Ze weent niet meer bij het afspoelen van haar haar en poetst iedere dag fanatiek haar tandjes. Ze heeft totaal totaal totaal geen geduld (hmm, de appel en zijnen boom…), wanneer iets niet onmiddellijk lukt (toren bouwen, puzzelen,…) wordt ze ambetant, gefrustreerd en smijt ze zichzelf en het desbetreffende speelgoed op de grond. Ze luistert goed (bij vermoeidheid totaal niet), weet reeds heel goed wat mag of niet, begrijpt het teken van het vermanende vingertje in de lucht, ze voert enkelvoudige (huishoudelijke (YES!)) taken met veel geste uit (deuren dichtdoen, beleg op tafel leggen, was verslepen, “poetsen”,…). Knuffelen, kusjes geven, schootje zitten gebeurt nog altijd enkel wanneer zij wil.

Spel: ze speelt graag met blokken, puzzels, ballen, boekjes, popjes toedekken en verleggen. Ze kijkt gelukkig niet graag TV (Bumba buiten beschouwing gelaten uiteraard). Ze doet niks liever dan de (alfabetische gerangschikte, grrr!) cd’s uit hun rekje halen, gsms proberen bemachtigen, rondhossen met afstandsbediening en xbox-bakje, Humo uiteenscheuren, weglopen met ons schoenen, blokjes in de videorecorder duwen, stereo vollen bak zetten, verwarming opendraaien, …

Maar bovenal blijft ze voor ons het oetsjiewoetsjiemoetsjie schattigste, liefste, grappigste, braafste (hmm…), mooiste wezentje dat er bestaat!





He did it!

16 02 2008

Na de langste voormiddag uit mijn leven peizek, gsm-gerinkel:

Ik: Ja???
Hij: Bellie?
Ik: Ja en???
Hij: Ja, ’t is gelukt, geslaagd. Mor moeilijk jong, moeilijk!

Ho ho ho!

Allez, nu nog 43 uren wacht, 10 uren gewoon werken en dan kunnen we der maandagavond enen (of meer) op drinken, jihaaaa!   





Dress to impress

11 02 2008

Hoeveel mama’s bloggen er niet over de outfit van hun dochter? J

Ik heb er heel dikwijls moeite mee om mijn gedacht te vinden. Persoonlijk vind ik dat er toch heel wat saaie kinderkleding is. Okee, een beige outfitje kan wel eens mooi zijn, maar om er nu voor elke dag één te kopen? Dan nog de prijs, belachelijk duur hoeft het allemaal ook niet te zijn, we willen geen kind die ganse dagen gewoon stil zit en schrik heeft om te vallen en ze mag gerust ook nog een chocomelkske drinken zonder stress om te morsen.

Vrijdag (tijdens mijn me-dagje) ben ik overal wat gaan neuzen, in de Zara bijvoorbeeld veel fletse kleuren, af en toe iets feller, maar dan afgewerkt met onnozele frullen die mij niet kunnen bekoren, ’t is niet omdat een meiske is dat het per definitie ook een seuteke moet worden hé! Bij Esprit dan teveel grote-mensen-outfits in kleine maten gemaakt. Enzovoort enzovoort. Ik hou van retro-spulletjes, felle kleurtjes, maar geen kermiskleuren, een klassieke look mag wel, maar niet nonnekesachtig. Snapt u het nog? Ik soms niet, want ‘k vind precies weinig wat volledig mijn smaak is J

De Petit Zsa-Zsa nog eens binnengesprongen, daar zie ik altijd wel iets hangen/liggen dat mijn goesting is, maar de prijzen zijn niet altijd evenredig met hetgeen zich in mijn portemonnaie bevindt. Maar ‘k had chance! Er stond nog één rekje met solden. Hoh, en mijn oog viel op een Kawaii Kimono van Lucky Wang, vol-le-dig mijn ding! Eens gegoogled, hoh, en er bestaat een website van en oh, ge kunt on-line bestellen… ;)

Soit, vandaag de aankoop maar eens aangetrokken, op een “simpel” wit broekske van de Hema en -al zeg ik het zelf- ons madammeke zag er uit om op te eten!

pict2939.jpg


P.S.: Het Bumba-knuffeldoekje en de tuut zorgen uiteraard voor de finishing touch ;)

   





Oeps

8 02 2008

Wrede misstap begaan. ‘k Had nu eeeeindelijk eens de Reddie Teddy-winkel gevonden op de Vrijdagsmarkt (deftigen uitleg Tamara!) en ‘k was nu ook eens niet vergeten van er binnen te springen. Ik koop daar een mutsje (Renee draagt al sedert haar geboorte dezelfde muts, kunt denken hoe fel haar hoofdje groeit…), knalroze, wreed schoon. Fier als ne gieter kom ik ermee thuis…

Vader des huizes: Hmmm, is dat niet wat klein???
Ik: Bahnee gij, ’t is van 2 tot 4 jaar, kijk ’t staat erop… ow sh*t, 2 tot 4 maanden…

Oeps…