KvB - Proclamatie!

Tadaaaaaaaaa! Gedaan en geproclameerd! Mijn certificaat ligt hier op de kast. Net getoond aan GrootKonijn “Jawadde, van de Vlaamse Gemeenschap – Koninkrijk België en nen stempel en al!”.

En wat heb je nu geleerd? (S.O.S. Piet-gewijs). Persoonlijk vind ik niet dat ik superveel bijgeleerd heb (anderen in mijn huis vinden dan weer van wel), wel hier en daar wat trukjes enzo, maar geen fenomenale dingen (kan ook niet anders in een cursus Koken voor Beginners). En neen, dit betekent niet dat de cursus flauw was, het is alleen een teken dat ik toch al redelijk kon koken :p voor diegenen die er ooit zouden durven aan getwijfeld hebben niewaar. Wat wel een opmerkelijk feit is, is dat ik nu wel veel liever kook. Recepten opzoeken, ingrediënten kopen en effectief iets klaarmaken en met veel zwier en zwaai op tafel placeren. En dat is toch wel al een serieuze verandering. Uiteraard wordt deze ommekeer hier hartelijk onthaald (de liefde van de man remember…).

Voor de rest, de lesgeefster was een heel aangenaam persoon en “de klasgenootjes” waren echt wel sympathiek (de meesten toch :p), een mens kan trouwens nooit genoeg vriendjes hebben hé. De meesten van mijn groep doen verder aan module 2. Ik niet. Tot grote spijt van GrootKonijn die zijn exclusieve donderdagavond = spelletjesavond een beetje ziet smelten als sneeuw voor de zon, maar ja… In de lente-zomermaanden doe ik niet zo heel graag een activiteit binnen, ook al is het maar één avond in de week. ‘k Heb ook niet echt ambities om één of andere master chef te worden, nu toch nog niet, misschien later wel weer.

En ‘k heb ook nog plannen om later dit jaar te starten met Start to Run. Tsss, doe die grijns van jullie gezicht! ’t Is echt waar! Sporten! Me goes Sporty Spice! (later dit jaar hé, nu nog nie, ‘t is nog te koud, ‘t regent nog te veel, ‘t is nog te donker, ‘k heb nog geen schoenen, ‘k heb nog geen sexy pakje, ‘k heb nog geen flashy haarband, ‘k heb nog geen route uitgestippeld, … Bahnee, ‘k zoek geen uitstelmogelijkheden hoor!)

Kluun!

Hij (met Xbox-bakske in zijn handen): Maar wààrom leesde dan eigenlijk zo’n boeken als ze zo wreed zijn?

Ik (naast hem in de zetel, lezend): Hmm hmm…

Hij: Allez, ge moet verre skrjiemn! (vertaling: wenen, bleiten)

Ik: Jahjah…! (oh, ik hààt gestoord worden tijdens het lezen)

Hij: Da zou ik dus nie kunnen é… zo’n boeken lezen.

Ik: Nee, gij verstaat da nie!

Hij: Nee, inderdaad niet, just gelijk gij niet verstaat dat ik Xbox-spellekes speel é.

Ik: Nee voilà, we verstaan mekaar weer en laat me nu verder lezen zodat hij uit is! 

En hij was “Komt een vrouw bij de dokter” van Kluun, welke ik op twee dagen uitgelezen heb. Bleiten dat ik zou kunnen gedaan hebben, maar bleiten! Maar ‘k heb het niet gedaan, ‘k moest toch mijn cool behouden ten aanzien van hij die naast mij in de zetel zat niewaar.

En nu ligt het vervolg hier “De weduwnaar”…ow boy… misschien best maar beginnen lezen wanneer hij naast mij in de zetel nog eens van wacht is… en met een doos Kleenex.

Moe, moe-der, moe-st

We zijn precies niet de enigen die moe lopen van haar hyperactiviteit de laatste weken

Aster!

Soldendagje vandaag. Behalve mijn mini-uitstapje naar de JBC (remember het Bumba-shirtje…) nog niks gekocht eigenlijk, noch voor mezelf, noch voor GrootKonijn, noch voor KleinKonijn, want waar moeten we het hier allemaal beginnen leggen?! (lees: ‘k wil verhuizen!)

Mààr, ons miss haar Bobuxen (remember die beigekes, sportschoenachtig) hadden hun beste dagen gehad (ze had ze trouwens al van in september), ze begonnen wat vuil te worden, ‘k had ze ondertussen al eens gewassen, maar ze waren lichtjes gekrompen. Haar gewone schoentjes, haar allereerste dateerden trouwens ook al van oktober. Maatje 19. Ze pasten precies wel nog, maar met die kleine pagaddervoetjes weet ne mens nooit niewaar.

Opnieuw naar deze leuke winkel getrokken. En ja, wat ik al vermoedde, haar schoentjes pasten eigenlijk nog maar net meer, binnen enkele weken zouden ze garantie te klein zijn. Niet echt een drama, ze heeft er toch vier maanden mee gedaan. Leuke donkerbruine vlotte stappertjes (foto hier) van Aster gekozen (maatje 20, haar voetjes groeien dus even “snel” als de rest van haar lijveke) en een nieuwe Bobux (voor de kenners: ’t is de wortel geworden! Heel flashy dus. J).

Binnenkort zijn het open zondagen in Bubbles, voor wie nog op zoek is naar een deftige en kindvriendelijke schoenwinkel én met een behulpzame en vriendelijke verkoopmevrouw en verkoopmijnheer (wat bij momenten precies een zeldzaamheid begint te worden in winkels…), moet daar zeker eens binnenspringen!

KvB 18

Laatste kookles vandaag, maar nog geen echt afscheid, want volgende week is ‘t nog proclamatie zoals eerder gezegd. Een goed gevulde menu vandaag en ook allemaal heel lekker, een perfecte kookafsluiter dus:

-Mojito Dance
–Saucijzenbroodjes
–Dadels met kruidenkaas
–Kaas-ham-rolletje
–Brusselse soep (met spruiten uiteraard)
–Tica Pasta (een wokgerecht, met roerbakmie, heel lekker, maar ik zou de zalm vervangen door kip of scampi)
–Crêpe Suzette.

Kookvriendje K. was er niet (aan ’t genieten van de Turkse zon) en extreem hoogzwanger kookmaatje J. heeft blijkbaar per accident ons blogje ontdekt, veel plezier op de draagdoekenmeeting bij Lien en perst daar maar binnen een paar weken dat hoogstwaarschijnlijk heel schoon boeleke der met volle kracht uit hé!

Ka-ka

Zesendertig keer per dag ga ik plassen. Minstens. De maanden net na mijn bevalling was het beter, maar nu is het weer zoals vroeger, plassen, plassen, plassen. Ik lig er niet wakker van, de Carrefour waar we ons toiletpapier kopen alleszins ook niet.

Soit, ons miss volgt mij o-ver-al, zoals iedere peuter zijn/haar mama/papa volgt. Maar dus ook naar het toilet (minstens zesendertig keer per dag dus). Geen probleem voor mij, preuts zijn we -euh- niet echt en op deze manier raakt ze geleidelijk aan vertrouwd met het ganse wc-gebeuren en zal ze misschien minder raar opkijken wanneer we “hét Potje” met de grote P binnen een x-aantal maanden introduceren. En nu heb ik toch wel bij elk, maar bij élk toiletbezoek dezelfde conversatie met mijn dochter zeker:

Zij: Kaka?
Ik: Nee, mama moet pipi doen schatje.
Zij: Kaka?
Ik: Nee keppetje, mama moet geen kaka doen, maar pipi.
Zij: Aaah… kaka?
Ik: Nee, mama moet géén kaka doen, maar pipi, PI-PI!
Zij: Kakaaaaaaaaaa!!!
Ik: Nee, pi…pi!
Zij: Pépé?
Ik: Bijna, ’t is pipi!

(ondertussen heb ik gedaan)

Ik: Voila, en nu het deksel naar beneden en duwen op de grote knop, dada pipi!
Zij: Dada kakaaaaaa!

Dus m.a.w., mijn dochter loopt nu waarschijnlijk met de gedachte rond dat haar eigenste moeder kilo’s per dag… ge weet wel hé

17 maanden

Zot kiekske

Ernstig kiekske

KvB 17

Voorlaatste les vandaag, volgende week nog eentje, de week erna is ‘t proclamatie, woehoew, toch al bijna vier jaar geleden dat we nog eens geproclameerd werden, dus… feest! Ook werden we vandaag voor een laatste keer geëvalueerd.

-gratin van mosselen (lekker!)
-kippensoep
-tournedos met peperroomsaus (het stukje -klaargemaakt door die ene kookgenoot die het niet zo heeft voor Westvlamingen trouwens, dit geheel terzijde :p- die op mijn bord lag, was net niet rauw meer, dus tja…)
-salade met radijsjes (smakelijk en fris)
-weense hoefjes (GrootKonijn is op dit eigenste moment een overschot aan ’t opeten en ze worden blijkbaar doorgespoeld met een Duvel, hmmm…)
-karamelperen.

Mijn tafel zorgde voor de twee laatste gerechtjes en ’t was in orde, al zeg ik het zelf.

Aftellen!

We kunnen beginnen aftellen, 16/02 nadert. Het examen waarvoor er hier ten huize extreem deftig geblokt wordt en waar er een klein beetje heel (heel heel) veel van afhangt. Het examen dat mag zorgen voor het afsluiten van twaalf ferme jaren en dat voor kilo’s stress zorgt. Het examen waar er eigenlijk liefst niet teveel over gebabbeld wordt, kwestie van de nervositeit toch nog een klein beetje binnen de perken te houden. Chance da’k niet bijgelovig ben of ‘k had me al blut gekocht aan kaarsen. Maar ik heb er alleszins 100% vertrouwen in. Spannend. Wreed en ongelooflijk spannend.

En dat het nu maar vlug 17/02 is.