Debby en Eddy!

We zijn er nog niet eens uit waarvoor aboe nu eigenlijk staat en al twee nieuwe woordjes - allez eigenlijk namen - doen vandaag hun intrede: Debby en Eddy! Gans den dag “edddieeeeeeieieie”, “deeeebbbbiiieeeeeee”. Hmmm…

International baby!

Hij is er! De baby van H. en D. die verwacht werd ergens begin 2008. H. is een ex-kotgenootje van mij, een schone Finse Erasmusstudente die uiteindelijk toch in België gebleven is. J

En ze heeft deze morgen een flinke bink op de wereld gezet Ian Adam (3 kg 600). Nice nice nice! J

By the way, na zes jongetjes de laatste maanden, wie zorgt er eens voor een vrouwelijk speelkameraadje voor ons miss?

– 22/10: Rémi (3 kg 600)
– 07/11: Jack (4 kg 300)
– 07/11: Jan (4 kg 510)
– 12/11: Simon (4 kg 950)
– 11/12: Dante (3 kg 980)
– 27/12: Ian Adam (3 kg 600)

En nog te verwachten:
- februari: bij T. en J.
– maart: bij T. en F.
– april: bij S. en S.
– mei: bij L. en J.
– juni: bij V. en D.

Aboe

Ons KleinKonijn heeft sinds een paar dagen een nieuw “woordje” in haar vocabularium-boekje staan. Heel leuk en fijn uiteraard, ware het niet dat we er totaal geen idee van hebben wat ze ermee bedoelt…

Ze zegt “aboe” (aaaaaaboe eigenlijk). GrootKonijn denkt dat ze er “auto” mee bedoelt, gisterenavond was ze nl. een paar minuutjes bezig “aboe aboe aboe aboe” en ondertussen kwader en kwader aan het worden omdat we het wéér eens niet snapten… tot ze haar autootje zag en daarmee begon te spelen. Volgens mij was dit puur toeval, zag ze gewoon haren auto en was daardoor haar “aboe-moment” efkes verstoord. Aboe lijkt toch ook niet echt op “auto”? Ook al gedacht aan “boem” bij het vallen of zoiets, maar dit zegt ze al perfect uigesproken met de M achteraan, dus tja…

Iemand een ideetje wat ze hiermee zou kunnen bedoelen?

Have fun met de Kerstdagen!

Eerste stokje

Katrien wierp me gisteren mijn eerste stokje toe, dus here I come:

3 bands en/of artiesten die je dit jaar hebt leren kennen

Hoh, ik ben een ab-so-lu-te leek op ’t gebied van muziek, ik luister jammergenoeg enkel in de radio naar muziek (by the way, wanneer doet iemand mij eens een I-pod cadeau :p) en in de auto zit ik dan nog meestal belachelijk gefrustreerd dat er van écht luisteren nooit iets in huis komt. Oh en schande o schande, mijn autoradio is zelfs sinds kort nog maar overgeschakeld van Donna (yes, shoot me) naar StuBru, mijn eigenste lief kroop ver onder een steen telkens hij bij mij in de auto stapte, dus tja… qua oppervlakkigheidsvermindering heb ik dus op radiostationvlak wel zwaar gescoord dit jaar. Ik onthou dan ook zelden een naam of titel, dus tja… Jarenlang heb ik zelfs het nummer van Snow (van heeeeeeel lang geleden) “Informer” meegezongen als “A farmer”… Jaja, lacht u maar.  Pfff, mja, en dit jaar heb ik mee”gezongen” met Milow, The Fray, Amy Winehouse, Robyn, Marco Borsato (Rood!), Mega Mindy,…

3 dingen die je hebt meegemaakt, gehoord,… en die je altijd zullen bijblijven

1) het overlijden van een jaargenoot/vriend van GrootKonijn… en een afscheidsdienst meemaken waarbij het publiek voor quasi de helft bestaat uit mensen van onze leeftijd, zou niet mogen, nergens en nooit, en is zelfs te freaky om lang bij stil te staan…
2) het eerste “mama”-woordje van KleinKonijn en haar eerste meters volledig alleen op wandel
3) het ondertekenen van een bepaald contract

3 vreselijke blunders die je sinds dit jaar op je naam hebt staan

Neurotische controlefreak zijnde, kan ik me geen gebeurtenissen permitteren die vallen onder de noemer “blunders” of gans mijn bewustzijn begint zowaar zwaar te flippen. Maar kijk, als ik heel hard nadenk, misschien toch wel wat minder geslaagde zaken gedaan dit jaar:p :
1) heel wat mensen aan de telefoon “mijnheer” genoemd waartegen ik eigenlijk “mevrouw” moest zeggen of omgekeerd, heel gênant, zeker als uwen baas op twee meter afstand staat
2) bij het versteken van net gewassen hemden van de wasmachine naar de droogkast, bemerken dat ik vriendjes bankkaart had meegewassen, lekker verzwijgen, vol spanning wachten bij het samen afhalen van geld en wonder bij wonder een perfect werkende bankkaart aanschouwen
3) ik pieker me suf, maar ik vind niks, als iemand kan helpen, feel free J soit, ’t jaar is nog niet om, ‘k moet bijvoorbeeld nog achttien geopende oesters richting appartement zien te krijgen, daar kan nog vanalles mee gebeuren me dunkt 4) oh, ‘k heb er nog één: wortels laten aanbranden op twintig seconden tijd en zo de wokpan naar de hemel der wokpannen helpen

3 dingen die je héél stiekem ongelofelijk trots maakten

1) mijn dochter, die in mijn ogen, zowat de perfectie benadert (en ja, ik mag dat zeggen, want ik ben haar mama:p), het besef dat wij samen zo een fantastisch dingske gemaakt hebben, een mini-menske dat zo verschrikkelijk mooi is, onbeschrijflijk lief is, waar er ont-zet-tend veel karakter in zit, dat humor heeft (jaja, nu al!), enzovoort
2) “ons” omdat we “ons leven” toch wel zo netjes in goeie banen aan het leiden zijn, ondanks de extreem hectische werktoestanden van GrootKonijn, dat we alles maar gedaan krijgen, huishouden, werk, kind (deftig!) opvoeden, sociale contacten onderhouden, mekaar even graag blijven zien (of zelfs nog liever), werken aan de toekomst, … en dat allemaal volledig onafhankelijk, zoals twee grote mensen J
3) GrootKonijn, voor alles wat hij is en doet, voor wat hij betekent, niet alleen voor mij en KleinKonijn, maar zich iedere dag opnieuw met volle goesting en motivatie (en goed humeur!) inzet voor zovele anderen, ik zou het hem in geen 100 jaar nadoen 

En floep, daar gaat dit stokje, naar Saar en Tamara, invullen die handel! J   

Petit Gervaiske

Vanaf januari begint de groep van ons KleinKonijn in de crèche « zelfstandig » te eten. Ze worden niet meer gevoederd m.a.w., maar mogen wel met een lepeltje of vorkje (naargelang het soort eten) zèlf alles richting mondje proberen duwen.

Ik zou ik niet zijn moestek het niet eerst eens thuis proberen, al is het maar om te zien wat ons miss ondertussen kan met een lepel. We hadden het nooit eerder geprobeerd, enerzijds wegens meestal tijdsgebrek tijdens maaltijden en anderzijds omdat we nogal achter het idee staan om alles op zijn tijd te laten plaatsvinden en vooral gelijktijdig met de veranderingen in de crèche.

Soit, deze morgen een zee van tijd en een Petit Gervaiske als dessert bij het ontbijt… In ’t begin lukte het redelijk, uiteraard heeft ze al door dat die lepel in het potje moet, scheppen deed ze niet echt,wel roeren en aangezien Petit Gervais redelijk plakt, bleef er wel telkens iets aan haar lepeltje hangen, daarna nog wat draaien en keren om ten slotte omgekeerd in haar mondje te belanden. Dit deed ze een keer of drie, tot ze door had dat Petit Gervais ook iets leuks is om uit te smeren over tafel, eetstoel, pyjama, gezicht, haar, … Veel succes daar in de crèche J

 

KvB 15

Na een riboflavine-kuur dacht ik dat het venijnige beestje genaamd migraine een beetje V.V.T. was, maar kijk, deze namiddag was het daar terug. Deels misschien door de koude, wie weet. Dus geen goed gedacht om in een chauffage-loos lokaal te staan koken. Of de menu lekker was, kan ik u nog niet laten weten, wachten op K.’s commentaar dus J

Wat de kookmaatjes zouden moeten geprepareerd hebben vandaag:

- Glühwein
- spiesjes van zongedroogde tomaat met geitenkaas, gandaham en basilicum
- mini-videe met garnalen
- broccolisoep
- geflambeerd varkenshaasje met sinaasappelsaus
- duchesse
- fruitsoepje

Cijfertjes

Een bezoekje aan de pediater stond vanavond op het programma en eentje mét GrootKonijn  Een vriendelijke pediater, een communicatieve pediater. KleinKonijn weegt 8 kg 700 en is 79 centimeterkes lang (4 cm gegroeid dus). Met haar gewicht zit ze ongeveer op P5 en met haar lengte zit ze gemiddeld, dus op P50. Voor de rest is alles volledig in orde, zowel fijne als grove motoriek, taalontwikkeling, enzo… De kinderarts vond het ook wonderbaarlijk dat ze zo weinig ziek is, vooral omdat ze een crèchekindje is. Hoera hoera hoera voor ons miss dus.

Ook nog twee vette (en duidelijk pijnlijke) inspuitingen in haar billetje. En daarmee is haar eerste grote vaccinatieperiode afgelopen. Nu pas terug inentingen op zes jaar. We kunnen dus een tijdje voort.

16!

Zestien maandjes werd ze vandaag en net vandaag werd ik - per mail -  “een voorbeeld voor alle moeders in spé” genoemd aangezien ik het “overdreven goed doe”. En dat op een doodgewone dinsdagvoormiddag… echt wel leuk om lezen.

Dankuwel chica Marie *smak* J

Onze eigenste Mozart in volle concentratie

What are you looking at?