Als ze Bumba niet willen aanzetten, zallek het zelf wel doen!

Oe??? Waar is em nu?

Bumbabeloeoeoeoeoeoe

De Fun eens bezocht. Niet mijn favoriete speelgoedwinkel, wegens zo groot en nogal magazijnachtig, maar we waren op weg naar de Farrecour en de Fun ligt rechttegenover de Farrecour, dus tja… Was er nu toch wel geen actie zeker in de Fun, zo met van die stickerkes kleven op uw gekozen artikelen, -5%, -10%, enzovoort, … met als gevolg V.O.L.K. Het Little People-huis gekocht voor ons miss en het Bumba-kegelspel, aangezien ze per dag maar 7.968 keer haar grote gele held zijn naam scandeert. Oh, en Wendy met haar Franske gezien. Zij ziet er oud uit, veel rimpels, hij zag er bruin uit en had vettig haar. En ze kussen elkaar constant. En ze hebben veel gekocht. Dit gewoon ter info uiteraard.

KvB 8

Evaluatieles gisteren en we zijn allemaal geslaagd. Behalve twee klassikale opmerkingen, was er niks speciaals. We moeten er op letten om minder chaotisch te werken, alles staat te vol, we moeten dus meer afwassen tussendoor (niemands favoriet uiteraard), en bij het voorgerecht werden we er nog eens attent op gemaakt, dat een klein voorgerecht best opgediend wordt op een groot bord, kwestie van het beter te laten uitkomen. Logisch.

Een mede-kook-student maakte mij efkes duidelijk dat garde als garde wordt uitgesproken en niet als harde “We zijn ier nie in Westvlaanderen!”. Dat weet ik dus ook weer.

M. weet ondertussen dat verse dragon en bieslook géén afval is en best gebruikt wordt ín het gerecht en dus niet in de vuilbak dient gekieperd te worden.

De menu was één van de betere, wel veel, met als gevolg dat ik om 1u nog lag te draaien in mijn bed. Volgende week geen les, aja, want we hebben vakantie!

- Waldorfsalade (moet altijd selder, walnoten en appel bevatten, anders is het geen echte Waldorfsalade)

- Garburesoep met kaastoastje (onze creatie deze week, een echt wintersoepke)

- Vis Sportive

- Aardappelkoek

- Yoghurtroom

Helderziend!

Soms heb ik zo van die helderziende-achtige trekskes. ‘k Denk aan iets en ’t gebeurt, ‘k voel dat er iets op komst is en ’t is daar, ‘k droom van iets en ’t komt uit.

Aha! Zondagnacht had ik zo een superlevendige droom, zo één dat ge ’s morgens nog tot in het kleinste detail kunt vertellen. G. (uitgerekend voor eind oktober) was in mijn droom bevallen van een zoontje Louis. GrootKonijn moest er eens mee lachen met mijn maandagochtendverhaal. Soit, ik stuur G. een berichtje om mijn droom te vertellen, maandag geen reactie terug, dinsdag niet, vandaag een kaartje in de bus… Aha!

Is ze nu toch wel niet maandag bevallen zeker! Hoh! En van een zoontje! En neen, genen Louis, stel u voor, maar een Rémi! Een gezonde brokke van 3kg600 en 51,5cm. Een heel dikke proficiat vanuit huize KleinKonijn!

En zo is de babymarathon gestart! Woehoe!J

Wij zijn goe bezig!

“Ge zijt goe bezig!” heb ik vanavond tegen iemand gezegd, gewoon omdat het zo is, sommige mensen zijn goe bezig in alles wat ze doen en alles wat ze zijn, anderen een stukske minder, en net die anderen hebben dan nog meestal een grotere teut, meer spel aan hun gat om het eens op zijn plat Westvlaams te zeggen, maar o wee als ze daar zouden op gewezen worden…

Ook ik ben goe bezig, danku GrootKonijn om het me af en toe (lees: heel veel) te zeggen, gij zijt ook goe bezig! J

Een mens zou dat meer moeten zeggen eigenlijk aan zijn/haar medemens, allez, een mens die goe bezig is hé, enkel tegen mensen die ook goe bezig zijn, de rest zou eigenlijk gewoon beter… -euh- … gewoon zwijgen!

Raf!

Zoals eerder gezegd heeft ons KleinKonijn niet al teveel knuffels. O.a. omdat moeder des huizes er meestal naast kijkt in een speelgoedwinkel en vooral omdat het leuker is om knuffels te kríjgen dan te kopen, meestal zit er dan een verhaaltje aan vast waarom die specifieke knuffel gekozen werd, dus dat is altijd leuk om door te vertellen later.

We hebben hier een bende kuddebeestjes zoals ik het noem, de klassieke teddyberen, waarvan je er 13 in een dozijn hebt. Ook hebben we enkele specifieke individuen in huis: de twee OranjeBeren en ons Blauw Beest (waarvan ik vermoed dat het eigenlijk een zebra is), de drie knuffels waar ons KleinKonijn mee slaapt, dan nog twee konijnen (een tweeling), en dan nog Suzanne de Struisvogel, Cornelius de Krokodil en … Leo de Leeuw.

Gisteren kreeg ons KleinKonijn van L., B. en R. een … giraf (waarvoor onze dank)! Een superzacht, knuffelig en grappig beest, ‘k moet me inhouden om er zelf niet mee te gaan slapen, maar dat is een ander verhaal. Mijnheer Giraf kwam ter wereld als… Leo! Jaja, het kan verkeren in een peuters knuffelparadijs!

Om enkele identiteitscrisissen te vermijden en na enkele slapeloze uren werd de beslissing genomen om Giraf te hernoemen. Hopelijk met jullie goedkeuren L., B. en R., gaat mijnheer Leo de Giraf in de toekomst door het leven als… Raf de Giraf!

KvB 7

Geen echte culinaire toppers gisteren in de kookles, maar we hebben wel énorm veel gelachen (misschien zat de cocktail en de wijn daar voor iets tussen, wie weet…).

Vandaag op de menu:

- Bronx Cocktail

- hapje met kipkerrie

- dadels met kaas en spek (heb ik gemaakt, heel moeilijk…not!)

- scampi in roomsausje

- uiensoep (blij dat ik dit niet moest maken)

- spaghetti bolognaise

- appelbeignets

Volgende week is het evaluatieles, hoho, ’t wordt serieus!

14 maanden

Morgen zitten we reeds met een KleinKonijn van 14 maanden in huis en hopelijk mogen we geloven wat de ‘boekskes’  zeggen: hoe wilder de peuterpubertijd, hoe kalmer de tienerpubertijd.

Deze namiddag is ze er in geslaagd om voor het eerst én een blauwe buil (boven rechteroog) én een dikke (boven)lip te creëren, gewoonweg door te lopen i.p.v. te stappen * zucht * (zie foto 1)

Het persoontje tot nu toe:

- bij buikje vol: eten en bord niet wegleggen, maar weggooien
- niet gewoon brabbelen, maar roepen, krijsen, schreeuwen, …
- Drama Queen spelen bij verbod (zie foto 2)
- tuutjes, speelgoed, eten, … van crèchegenootjes afpakken
- ontelbare keren per dag “neen” schudden
- slaan, duwen, trekken, …
- boos worden
- veters proberen lostrekken
- niet spelen, maar slaan en smijten met speelgoed
- geen geduld hebben
- niet luisteren bij verbod (76809732093802 maal per dag papa’s Textbook of Clinical Neurology of mama’s Kiekeboes uit de boekenkast willen halen)
 

Màààààr ook:

- torens bouwen (en neen, we vermelden niet meer het aantal gebruikte blokken daarvoor, nèh :p)
- speelgoedjes of tuut wegstoppen en dan zelf terughalen
- bravo klappen en iets zeggen tussen BOW of BAW, haar eigen BRAVO dus
- handjes, poep en hoofd zwieren/zwaaien bij het horen van (vooral) Mika
- vanuit hurk- en zitstand rechtop komen staan
- op- en van haar auto klauteren
- de Humo “lezen”
- Bumba en Marco Borsato (yes!) adoreren
- licht aan- en uitdoen op commando
- “mama” roepen in alle variaties: met hoge stem, zware stem, lief, kwaad, in ’t A.N., op zijn Westvlaams (“memaaaaaaaaaa”)
- dada zeggen (meer roepen eigenlijk) en zwaaien
- zoentjes geven en knuffelen op commando
- stappen (sedert deze namiddag dus ook lopen)
- kousjes en schoenen proberen aandoen
- helpen met jasje aan- en uitdoen
- haartjes proberen borstelen
- tandjes proberen poetsen
- heel veel eten
- heel veel drinken
 

En vooral heel heel dikwijls smakelijk schaterlachen en de allerliefste, schattigste, schoonste en meest fantastische peuter van de wereld zijn J

  

Proficiat!!!

Nu alle chicas op de hoogte zijn gebracht, mag de ganse wijde wereld het weten: “tante” Leen oftewel Chica Lena en “nonkel” Jelle oftewel Beenie 1 hebben een mini-mensje gefabriceerd! Woehoe! Woehoe! Woehoe!

Die fabricage is gebeurd ergens in augustus en hij/zij (zowel GrootKonijn als ikzelf gokken op een hij) zal er komen uitgefloept (allez, echt floepen zal ’t wel nie zijn, mor soit) rond 16 mei! Jochei jochei jochei! De tweede chica op rij met een beebie! Nog vijf te gaan!

En zo ziet het er naar uit dat de babyboom zich verder zet. Nog verwachtende spruiten:

oktober: bij G. en K.

november: bij L. en O.

december: bij S. en G.

januari: bij H. en D.

februari: bij T. en J.

maart: bij T. en V.

april: bij S. en S.

mei: bij L. en J.

Als er nog mensen zijn met heuglijk nieuws, laat maar komen hé

Klein Konijn!

Een mens zou er zo heel af en toe aan twijfelen, maar ze bestaan nog, vriendelijke mensen…

Op één van mijn vorige postings, reageerde een zekere Gunter i.v.m. een boekje, de mens eens gegoogled (aja natuurlijk) en wat bleek, Gunter is vormgever en  illustrator voor o.a. Zonneland en Zonnestraal. Samen met Heidi ontwerpt en schrijft hij boekjes over konijntjes, sneeuwmannen en muizen. ‘k Veronderstel dat hij ook via wat gegoogle op onze blog terechtgekomen was, want… hij en Heidi tekenen en schrijven verhaaltjes over een Klein Konijn. Aha!

Tot GrootKonijns en mijn eigen grote verbazing, zegden die boekjes ons niks, anders stonden ze zeker al in onze boekenkast. Wat bleek, ze zijn niet verkrijgbaar in Fnac Gent (tssss!), wel in Fnac Antwerpen, de Standaard (waar wij jammergenoeg nogal dikwijls vergeten binnen te gaan) en de betere boekwinkeltjes.

Soit, mijn werkadres (aja, een mens weet nooit hé ;p) doorgemaild en vandaag… “Een dagje vrij voor Klein Konijn”, twee superleuke Klein Konijn-posters en een vriendelijk Klein Konijn-kaartje voor ons miss. Opgestuurd door twee “vreemde” mensen, cool zeg, waar bloggen goed voor is J

Het boekje is super, handig formaat, zachte maar duidelijke tekeningen, grappige accenten en een leuk verhaal! En het Klein Konijn haalt fratsen uit die ik ons KleinKonijn ook wel nog zie doen, ooit.

Op Gunters blog las ik dat de reeks reeds verkrijgbaar is in o.a. Frankrijk, Oostenrijk, Duitsland, Servië, China, Taiwan, Zuid-Korea en Japan. Hoh, en nu heb ik zoveel goesting om de Klein Konijn-boekjes in allerlei talen te verzamelen. Dus, wie op reis vertrekt binnenkort…

 

Bedankt Gunter en Heidi! J