Iedere échte vrouw heeft nood aan wat “branzelés”!

Combineren is een must!

Blue eyes!

KvB 4

Vierde les vandaag en iedereen begint iedereen al zowat te kennen, dus dat is wel leuk. Mijn kookmaatje (zonder verkoudheid!) ook weer present en ze heeft soep gemixt zoals er nog nooit iemand heeft soepgemixt! J Wij waren deze week enkel verantwoordelijk voor de wortelsoep, dus niet echt veel werk, maar meer tijd om te kletsen en alles op te eten Volgende week is onze tafel verantwoordelijk voor het dessert: span-nend!

De menu van deze week:

- wortelsoep

- Napolitaanse risotto

- witloof met ham en kaas

- aardappelpuree

- panachéroom

Voor de liefhebbers, enkele merken risottorijst: Arborio, Baldo, Padano, Carnaroli.

GrootKonijn was wel een beetje ontgoocheld bij mijn thuiskomst, ‘k was nu toch wel mijn tupperware-potje vergeten zeker!

Zo wijs maat!

Aangezien het nu toch officieel wereldbekend gemaakt werd en aangezien wij er al véél te lang moeten over zwijgen en aangezien wij het (uiteraard!) ook meer dan ongelooflijk super fantastisch woehoe nieuws vinden… 

Ons babysittersduo is zwanger!!! Zoooooo wijs maat! Als er nu één koppel is waarvan we zeker weten dat ze een mama en papa uit de duizend zullen zijn… S. en S.: go for it! Congrats vanuit residentie Konijn dus! Zo zet de babytrend van 2007 zich al goed verder in 2008. 

En nu hop hop, allen hierheen om felicitaties te smijten J

Prada! (of nog net niet)

Tijdens ons laatste pediaterbezoek had ik mij eens geïnformeerd vanaf wanneer schoentjes nu eigenlijk écht moeten. “Van zodra ze heel goed stappen, anders best blootsvoets of Bobux-achtige sloefkes”. Blootsvoets dan maar, want ze stapt nog niet echt vlot door en ze is dat gewoon. Kousen worden niet echt geapprecieerd door KleinKonijn, ze dienen vooral om uit te trekken. Deze week werd me voorzichtig (… :p) gezegd dat de vloer in de crèche misschien wel een beetje te koud begint te worden om blootsvoets op te vertoeven en zeker nu ze (vooral ginder) een paar stappen begint te zetten. “Misschien kan je eens kijken voor Bobuxjes ofzo…” Hohohoho, shopppeeeeeuuuhhh! Ze heeft er ooit gehad als mini-baby, die leuke blauwe met wit, maar daar was ze nu toch wel al uitgegroeid zeker, zo héél erg jammer dat dat was zeg, hoho, dan maar verplicht geweest om op deze eerste herfstdag nieuwe te gaan zoeken. De vorige had ik ergens on-line besteld, ‘k weet al niet meer waar, maar nu leek het me leuker om ze ergens irl te gaan kopen en dan direct een echte kinderschoenenwinkel te zoeken (handig tegen dat we ooit echte stappers nodig hebben).

Een heel lieve mevrouw (ex-kleuterjuf trouwens) die met veel geduld en uitleg gans haar collectie Bobuxkes geëtaleerd heeft. “Wil je iets echt meisje meisje of…?” Aangezien ik alleen moest beslissen, heb ik maar “neen” geantwoord, sorry GrootKonijn :p Een dertigtal gezien met bloemekes in ’t roze en rood en oranje en … en dan ook met beestjes in ’t roze en fuchsia en appelblauwzeegroen en… en dan ook met vlindertjes en ditjes en datjes. Het zijn uiteindelijk deze geworden, passen - naar mijn bescheiden mening - volledig bij ons madam J

Wilde haren

Ons KleinKonijn is haar wilde haren kwijt, letterlijk dan. ‘k Ben net niet zot verklaard deze week over mijn haarknipwensen, maar kijk, ‘k heb doorgezet :p Haar froufrou was al een tijdje een ramp (remember het knipmanoeuvre enkele maanden terug) en het haar in haar nek werd zodanig lang dat het in een knoop begon te zitten en constant nat was, aangezien ons miss nogal een zweterke is. Ons “doel” was om er een carrétje in te “kweken”, maar zo een klein ding heeft natuurlijk nog niet de handeling om haar haar achter haar oren te steken, dus tja… en ganse dagen met een speldje rondlopen is ook niet echt dat. Ze trekt dat uit, steekt dat in haar mond en na het stuk-ballon-inslik-moment, mijden we liever zulke orale scenario’s. En constant een rekkerke is ook niet heel erg gezond voor zo een pril haar, dus… de schaar erin! GrootKonijn had geen speciale haarwensen, “zolang ze er maar blijft uitzien als een meisje”. Hmmm… Mij maakt het eerlijkgezegd niet echt uit welk kapsel ze op dit ogenblik heeft, zolang het niet volgestoken wordt met lintjes en strikskes en tralalatjes is het mij allemaal goed. Dus een kinderkapper gezocht, heel aangename mevrouw met een massa truken in huis om in no time het haar van mini-mensjes te knippen. ’t KleinKonijn werd in een Ikea-kinderstoel gezet, voor een DVD van Bumba, petit beurreke in de hand en een katje aan de voeten. In nog geen 10 minuutjes een volledige make-over, frou-frou is in model (en vooral korter) geknipt, de onderste en fijnste nekhaartjes werden heel kort gehouden (schijnt heel belangrijk te zijn de eerste drie levensjaren) en de rest werd in model geknipt (een centimeter of vijf eraf). Enkele lokken werden verpakt in een zakje met confetti en ze kreeg er nog een schattig haarspeldje bovenop. Leuk!

Erdoor!

En hij zit erdoor! Met heel wat ongemak, hopelijk gaat het bij de volgende ietsje minder pijnlijk. Ons KleinKonijns eerste melkmolaar, linksonder, volgens de internationale tandnummering: 74 (als Wikipedia mij goed ingelicht heeft, misschien nog es checken bij “nonkel” S., onze tandkenner ). Hoh, en een extra tand (nummer 7 ondertussen) maakt sommige dingen heel wat makkelijker, bijvoorbeeld spaghetti “eten” * ahum *

 

 

(indien u dit wenst, kan u op de foto’s klikken om ze in groter formaat te bekijken)

KvB 3

Derde kookles en de eerste samen met mijn kookmaatje K., woehoe! En ze werd dan nog net 28 vandaag, hiep hiep hoera! Jammer dat ze super verkouden was en ze logischerwijze niet veel smaakte, maar volgende week beter!

 Deze week op de menu:
- salade Niçoise
- tomatensoep
- varkenskoteletten met vleesjus
- gestoofde wortelen
- andijvie met bechamelsaus
- natuuraardappelen
- clafoutis van krieken

Geleerd wat ciseleren is (bladgroente in reepjes snijden), een ander woord voor rode ui is Bombay-ui, kruidnagel komt van de Molukken, oregano is wilde marjolein, groenten à la Brunoise snijden wil zeggen in kleine blokjes snijden, roux leren maken en het verschil geleerd tussen tarwemaal, maïzena en aardappelzetmeel (doet saus nooit verkleuren). Aha!

Paraplu

Ons KleinKonijn is nog wat paraplu. Sedert vorige week woensdag is ze wat aan ’t sukkelen, eerst het overgeefmoment, dan redelijk wat diarreemomenten, hoest, snot, … Vorige nacht “zweefde” ze precies tussen wakker zijn en slapen en maar klagen en zagen, niet om iets speciaals, tuut zat in de mond, beren binnen handbereik, niet te warm, niet te koud, … De tel kwijtgeraakt hoeveel keer ik ben opgestaan, maar soit, deze morgen leek ze - ondanks een logische vermoeidheid - relatief content enzo.

Deze middag telefoontje van de crèche dat ze gans de voormiddag geweend had, ontroostbaar. Zó zielig! Maar wat bleek… twee dikke kiezen die op punt staan door haar tandvlees te schieten. Aiaiai in ’t kwadraat dus. Een mini-mensje zou door minder van de kaart zijn. Dan maar een namiddagje thuis doorgebracht, en met een Perdolanneke in de poep heeft ze twee en een half uur geslapen, wat uiterst ongewoon is overdag. Hopelijk zitten die bijters er vlug door en wordt het vooral een rustigere nacht zonder pijn en ambetantigheden.

Beter!

Den doomoo begint aan zijn tweede leven, van ligzak naar zitzak

Oh en voor ons GrootKonijn die aan ‘t werken is: ons KleinKonijn is vele beter, net het knopje van je Xbox ontdekt trouwens…

Vieze vuile 4 Russen

Het gebeurt gelukkig (heel heel) zelden, maar ons KleinKonijn is ziek. Woensdagnacht begonnen om 02u23 (jaja, ik heb gekeken) met een heus spuugevenement, details en geurfeiten onthoud ik u. Donderdag weinig eetlust. Vrijdag geen spuugdinges meer maar kakadinges en nog meer kakadinges en heel veel kakadinges… én een aanhankelijke baby peuter, knuffelen minuuuuten lang, ze is dus duidelijk niet in haar nopjes. Ze kwam zelfs gewoonweg naar de zetel gekropen om er bij te zitten, vreemd dus Vandaag slechts twee kakapampers, maar weinig eetlust. En er bovendien nog een vallingske bij ook, snot en hoesten. Stappen houdt ze voor de moment dus voor bekeken, wat logisch is, met vieze vuile beesten in maag, darmen, neus, …